غزل شمارهٔ ۲۴۲۶

فدیتتک یا ستی الناسیه

الی کم تشد فم الخابیه

الا فاملئی منه لی کاسه

تذکرنی صفوه ناسیه

فما کاسه منه الا نجی

و تأتی باخت لها آبیه