ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۸۴۷ شعر
عطار نیشابوری۵۰۶۴ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۸۵ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

حال‌وهوا

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعیدا

نتوان یافت به خود منزل و مأوای تو را

شمارهٔ ۲۷

که ندیده است به غیر از تو کسی جای تو را

سعیدا

تا کمند وحدت دل کرده ام موی تو را

شمارهٔ ۲۸

تکیه گاه خویش کردم طاق ابروی تو را

سعیدا

نمی دانم چرا کج بسته اند آیین ابرو را

شمارهٔ ۲۹

که می دارند با شمشیر قایم دین ابرو را

سعیدا

خط یاقوت لعلش تا نمود آن مصحف رو را

شمارهٔ ۳۰

نگاهش می کند تفسیر بسم الله ابرو را

سعیدا

ز مجنون پرس اگر خواهی سراغ چشم آهو را

شمارهٔ ۳۱

دل دیوانه می داند نگاه طفل بدخو را

سعیدا

راه رفتن کس نفرماید ز پا افتاده را

شمارهٔ ۳۲

نیست تکلیفی ز عالم مردم آزاده را

سعیدا

بشکند آن تندخو چون آستین جامه را

شمارهٔ ۳۳

می کند خون شهیدان زینت هنگامه را

سعیدا

راه در معموره ها گر نیست این دیوانه را

شمارهٔ ۳۴

راه می دانیم ای دل گوشه ویرانه را

سعیدا

رفتار محال است ز کوی تو کسی را

شمارهٔ ۳۵

نبود گذر از یک سر موی تو کسی را

سعیدا

شد عمرها که از نظر افتاده خواب ما

شمارهٔ ۳۶

رنگ پریده می شکند آب و تاب ما

سعیدا

نیست دل مأیوس دارد در پی خود روز شب

شمارهٔ ۳۷

صبح نومیدی دمد هر چند آه سرد ما

سعیدا

ما را اگرچه خوار نمود افتقار ما

شمارهٔ ۳۸

آن است بیشتر سبب افتخار ما

سعیدا

بی غم نفسی نیست دل باخبر ما

شمارهٔ ۳۹

زخمی است که سوزد به دل ما جگر ما

سعیدا

جلا می دهد سینه را اخگر ما

شمارهٔ ۴۰

ز دل می برد زنگ خاکستر ما

سعیدا

برتر از عرش است ای عشاق سیران شما

شمارهٔ ۴۱

دور گردون هست تقلیدی ز دوران شما

سعیدا

جامع رشک جنان فیض اثر دیدیم ما

شمارهٔ ۴۲

گوییا در شام دنیای دگر دیدیم ما

سعیدا

رو به هر کوهی نماید طور می دانیم ما

شمارهٔ ۴۳

هرکه گوید حرف حق منصور می دانیم ما

سعیدا

چون تیر پیچ و تاب ندارد کمان ما

شمارهٔ ۴۴

پاک است از ریا و حسد خاندان ما

سعیدا

برد آرزو خرمن ما خوشه چین ما

شمارهٔ ۴۵

از دست نارسا ننمود آستین ما

سعیدا

جز لاله نیست چشم سیاهی به راه ما

شمارهٔ ۴۶

غیر از دلی شکسته نباشد پناه ما

سعیدا

بیجا نمی خلد به دلی تیر آه ما

شمارهٔ ۴۷

مژگان چشم آبله شد خار راه ما

سعیدا

بی رمز درد کس نشود آشنای ما

شمارهٔ ۴۹

خالی ز ناله نیست نی بوریای ما

سعیدا

ظهور نعمت منعم بود گدایی ما

شمارهٔ ۵۰

نوای عالم معنی است بینوایی ما

سعیدا

ای خیره چو نرگس ز جمال تو نظرها

شمارهٔ ۵۱

چون غنچه پر از خون ز خیال تو جگرها