شعرِ فارسی

بخش ۱۱۵ - آماده شدن آتبین برای جنگ

چو بر خواند نامه بدو ترجمانبخواند آتبین را هم اندر زمان

بخش ۱۱۶ - گذشتن آتبین از دریا در شب و شکست دادن چینیان

وز آن روی بر آتبین با سپاهدرافگند کشتی به دریا و چاه

متیٰ حللت بشیراز یا نسیم الصبح

قطعه شمارهٔ ۱

خذ الکتاب و بلغ سلامی الأحباب

بخش ۱۱۷ - نامهٔ آتبین به شاه طیهور

نویسنده را نامه فرمود و گفتکه با نیکمردان هنر باد جفت

بخش ۱۱۸ - لشکرکشی آتبین به چین و گرفتن شهر خمدان

چو کشتی روان شد سپه برکشیدسوی مرز چین لشکر اندر کشید

بخش ۱۱۹ - نامهٔ نوشان به کوش

چو نوشان بدید آن که سخت است کارنهانی برافگند چندین سوار

بخش ۱۲۰ - قحط در شهر خمدان و به تنگ آمدن مردم

همی آتبین داشت خمدان حصارگه آسایش و گاه در کارزار

بخش ۱۲۱ - پیام نوشان به آتبین و پاسخ وی

دگر روز نوشان یکی برگزیدکه گوید به گفتار و داند شنید

بخش ۱۲۲ - نامه کردن طیهور شاه ماچین به سوی آتبین

ز ماچین سر ماه نامه رسیدسوی آتبین کاین شگفتی که دید

بخش ۱۲۳ - پیروزی آتبین بر شهرهای چین

برآمد دگرباره غلغل ز شهرکه مردم ز سختی همی یافت بهر

بخش ۱۲۴ - آگاه شدن کوش از پیروزی آتبین

سواران نوشان چو بشتافتندبه بیت المقدس خبر یافتند

بخش ۱۲۵ - بازگشتن کوش به چین و نبرد با آتبین

چو یک نیمه ره زیر پی کرد کوشسپاهی گزین کرد پولادپوش

بخش ۱۲۶ - پیروزی آتبین و بردن غنیمت‌ها به دریا

چو انبوه شد رزم و دید آتبینکجا چیره گشتند گردان چین

گر مرا بی تو در بهشت برند

قطعه شمارهٔ ۲

دیده از دیدنش بخواهم دوخت

بخش ۱۲۷ - گفتگوی کوش با نوشان

دگر روز دستورش اندر رسیدبسی خوردنی پیش خسرو کشید

بخش ۱۲۸ - نامه نوشتن کوش به سوی بهک و پاسخ وی

همان گه یکی نامه فرمود گفتبه نام خداوند بی یار و جفت

بخش ۱۲۹ - بد گمان شدن و گریختن بهک و کشته شدنش

بهک بدگمان شد ز کردار کوشبه کار اندرون تیزتر کرد هوش

بخش ۱۳۰ - نامه کردن کوش به سوی ضحّاک و دادن خبر مرگ بهک

فرستاد نامه به ضحاک شاهکه چو من بدین جا کشیدم سپاه

بخش ۱۳۱ - بیدادگری کوش در چین

ز دشمن چو ایمن شد و کام یافتشب و روز آرام و شادی بیافت

بخش ۱۳۲ - بازگشت آتبین به بسیلا به نزد طیهور شاه

وز آن روی چون آتبین بازگشتبسیلا ز شادی پر آواز گشت

بخش ۱۳۳ - دل باختن آتبین به فرارنگ

زنان بسیلا همی دید شاهبه بالا چو سرو و به چهره چو ماه

بخش ۱۳۴ - گوی زدن آتبین با طیهور شاه

دگر روز برخاست جوینده شاهچو بیدل همی رفت تا بارگاه

بخش ۱۳۵ - بزم طیهور و آتبین

ز شادی خورش خواست طیهور و میبه شمشیر می رنج را کرد پی

بخش ۱۳۶ - پرسش آتبین با طیهور از راه دانش

وز آن پس گهی آتبین پیش شاهگهی شد به ایوان او بی سپاه