شعرِ فارسی

می ندانم چه کنم چاره من این دستان را

شمارهٔ ۲

تا به دست آورم آن دلبر پردستان را

بخش ۳۳۷ - گفتگوی منوچهر با قارن دربارهٔ کوش

چنین بود تا قارن تیزچنگز فیرش بپردخت و آمد به جنگ

بخش ۳۳۸ - جنگ تن به تن منوچهر و کوش و پیروزی منوچهر

چو روز مصاف آمد و گاه جنگبه او بازخورد آن دلاور نهنگ

بخش ۳۴۱ - گریختن کوش به خاوران

سراسیمه لشکر همی تاخت کوشز زخم منوچهر بی فر و هوش

بخش ۳۴۲ - عاشق شدن کوش بر دختر خود و کشتن دختر، و خواندن مردم به بت‌پرستی

به آسانی ایدر سرش گشت مستبه بیداد و بیهوده بگشاد دست

بخش ۳۴۳ - تصرف باختر به دست سیاهان مازنداران

پس از بجه و نوبه مردی درشتپدید آمد و بختش آمد به مشت

بخش ۳۴۵ - فریب دادن کوش، کاووس شاه را

همی تاخت تا پیش کاووس شاهببردندش و برگشادند راه

بخش ۳۴۶ - لشکرکشی کاووس به مازندران

بدان ره کشیدش فزونی و آزکه لشکر به کشور همی خواند باز

ای مسلمانان فغان زان نرگس جادو فریب

شمارهٔ ۳

کو به یک ره برد از من صبر و آرام و شکیب

بخش ۳۴۷ - پیروزی شاه مازندران و نجات ایرانیان به دست رستم

بماندند بیچاره چون بیهشانمیان دو کوه آن همه سرکشان

بخش ۳۴۸ - کوش خود را آفرینندهٔ جهان می‌خواند

به فرمان دستور او کشورشهمان زیردستان و هم لشکرش

بخش ۳۴۹ - در آرزو کردن کوش شکار را و گم شدن او در بیشه

شکار آرزو کرد یک روز کوشبشد با سواران پولادپوش

بخش ۳۵۰ - دیدن کاخی آباد و گفتگوی کوش آفرینندهٔ جهان با پیری فرزانه

چهل روز بر گرد آن بیشه کوشهمی تاخت نیرو نماندش نه توش

بخش ۳۵۱ - راندن پیر، کوش را، و پشیمان شدن کوش

ز گفتار او کوش شد تنگدلبزد اسب و برگشت خوار و خجل

بخش ۳۵۲ - سخنان پیر فرزانه با کوش دربارهٔ آفریدگار جهان و جهانیان

بدو گفت این خود نشاید شنودخداوند را ره ندانم نمود

بخش ۳۵۳ - پذیرفتن کوش سخنان پیر فرزانه را و چاره‌گری پیر دربارهٔ دو دندان و دو گوش وی

ز گفتار او کوش شد شادمانفرود آمد از اسب هم در زمان

بخش ۳۵۴ - دانش آموختن کوش از پیر

وزآن پس بدان راه دانش نمودز دانش دلش روشنایی فزود

بخش ۳۵۵ - هفت پند پیر فرزانه به کوش، و دادن چند دفتر دانش به او

بدو گفت خواهی که از نزد منکنون بازگردی از آن انجمن

بخش ۳۵۶ - پیر فرزانه از خاندان جمشید است

چو گیتی سیه گشت همرنگ دودستاره یکی روشن او را نمود

قیامتست سفر کردن از دیار حبیب

شمارهٔ ۴

مرا همیشه قضا را قیامتست نصیب

بخش ۳۵۷ - بازگشت کوش به مرز و بوم خود

شب آمد درآمد به اسب سمنددو دیده به روشن ستاره فگند

بخش ۳۵۸ - خواندن کوش مردمان را به ایزدپرستی

وزآن پس بتان را بدان چهره کردکه فرزانه او را از آن بهره کرد

بخش ۳۵۹ - خواهش شاه جابلق از کوش برای دور ساختن گزند موران آدمخوار

مگر شاه جابلق کاو نامه ایفرستاد بر دست خودکامه ای

بخش ۳۶۰ - نیرنگ کوش برای نابود ساختن موران

چو کوش جهاندیده نامه بخواندهمانگه سپه را بدان مرز راند