گنجینهٔ شعر
۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوانها را ورق بزن، بیتبهبیت بخوان.
۱۴۱۲۹۲ شعر
شمارهٔ ۳۳
می کند خون شهیدان زینت هنگامه را
شمارهٔ ۳۴
راه می دانیم ای دل گوشه ویرانه را
شمارهٔ ۳۵
نبود گذر از یک سر موی تو کسی را
شمارهٔ ۳۶
رنگ پریده می شکند آب و تاب ما
شمارهٔ ۳۷
صبح نومیدی دمد هر چند آه سرد ما
شمارهٔ ۳۸
آن است بیشتر سبب افتخار ما
شمارهٔ ۳۹
زخمی است که سوزد به دل ما جگر ما
شمارهٔ ۴۰
ز دل می برد زنگ خاکستر ما
شمارهٔ ۴۱
دور گردون هست تقلیدی ز دوران شما
شمارهٔ ۴۲
گوییا در شام دنیای دگر دیدیم ما
شمارهٔ ۴۳
هرکه گوید حرف حق منصور می دانیم ما
شمارهٔ ۴۴
پاک است از ریا و حسد خاندان ما
شمارهٔ ۴۵
از دست نارسا ننمود آستین ما
شمارهٔ ۴۶
غیر از دلی شکسته نباشد پناه ما
شمارهٔ ۴۷
مژگان چشم آبله شد خار راه ما
شمارهٔ ۴۹
خالی ز ناله نیست نی بوریای ما
شمارهٔ ۵۰
نوای عالم معنی است بینوایی ما
شمارهٔ ۵۱
چون غنچه پر از خون ز خیال تو جگرها
شمارهٔ ۵۲
از آن چشمی که مجنون گشته آهو در بیابان ها
شمارهٔ ۲۴
دریغت نیاید به هر کس نمایی
شمارهٔ ۵۳
از آسمان فتد نفتد قدر آفتاب
شمارهٔ ۵۴
کاسه اش بر آب و هرگز تر نمی گردد ز آب
شمارهٔ ۵۵
کز هوای جلوه ات بر خویش گردیده است آب
شمارهٔ ۵۶
یک صفحه از کتاب مبین است آفتاب