گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۱۳

اقتلونی یا ثقاتی ان فی قتلی حیاتیو مماتی فی حیاتی و حیاتی فی مماتی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۱۴

خنک آن دم که به رحمت سر عشاق بخاریخنک آن دم که برآید ز خزان باد بهاری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۱۵

بمشو همره مرغان که چنین بی‌پر و بالیچو نه میری نه وزیری بن سبلت به چه مالی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۱۶

که شکیبد ز تو ای جان که جگرگوشه جانیچه تفکر کند از مکر و ز دستان که ندانی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۱۷

مکن ای دوست نشاید که بخوانند و نیاییو اگر نیز بیایی بروی زود نپایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۱۸

صنما چونک فریبی همه عیار فریبیصنما چون همه جانی دل هشیار فریبی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۱۹

اگر او ماه منستی شب من روز شدستیاگر او همرهمستی همه را راه زدستی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۲۰

چو به شهر تو رسیدم تو ز من گوشه گزیدیچو ز شهر تو برفتم به وداعیم ندیدی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۲۱

تو ز هر ذره وجودت بشنو ناله و زاریتو یکی شهر بزرگی نه یکی بلکه هزاری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۲۲

تو فقیری تو فقیری تو فقیر ابن فقیریتو کبیری تو کبیری تو کبیر ابن کبیری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۲۳

ز کجایی ز کجایی هله ای مجلس سامینفسی در دل تنگی نفسی بر سر بامی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۲۴

مه ما نیست منور تو مگر چرخ درآییز تو پرماه شود چرخ چو بر چرخ برآیی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۲۵

مثل ذره روزن همگان گشته هواییکه تو خورشیدشمایل به سر بام برآیی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۲۶

همه چون ذره روزن ز غمت گشته هواییهمه دردی کش و شادان که تو در خانه مایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۲۷

بده ای دوست شرابی که خدایی است خدایینه در او رنج خماری نه در او خوف جدایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۲۸

خبری است نورسیده تو مگر خبر نداریجگر حسود خون شد تو مگر جگر نداری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۲۹

تو نفس نفس بر این دل هوسی دگر گماریچه خوش است این صبوری چه کنم نمی‌گذاری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۳۰

هله پاسبان منزل تو چگونه پاسبانیکه ببرد رخت ما را همه دزد شب نهانی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۳۱

چو نماز شام هر کس بنهد چراغ و خوانیمنم و خیال یاری غم و نوحه و فغانی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۳۲

صنما چنان لطیفی که به جان ما درآییصنما به حق لطفت که میان ما درآیی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۳۳

سوی باغ ما سفر کن بنگر بهار باریسوی یار ما گذر کن بنگر نگار باری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۳۴

به مبارکی و شادی بستان ز عشق جامیکه ندا کند شرابش که کجاست تلخکامی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۳۵

ز گزاف ریز باده که تو شاه ساقیانیتو نه‌ای ز جنس خلقان تو ز خلق آسمانی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۳۶

به چه روی پشت آرم به کسی که از گزینیسوی او کند خدا رو به حدیث و همنشینی