گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۳۷

هله عاشقان بشارت که نماند این جداییبرسد وصال دولت بکند خدا خدایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۳۸

صفت خدای داری چو به سینه‌ای درآییلمعان طور سینا تو ز سینه وانمایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۳۹

بکشید یار گوشم که تو امشب آن ماییصنما بلی ولیکن تو نشان بده کجایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۴۰

منگر به هر گدایی که تو خاص از آن ماییمفروش خویش ارزان که تو بس گران بهایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۴۱

به خدا کسی نجنبد چو تو تن زنی نجنبیکه پیاله‌هاست مردم تو شراب بخش خنبی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۴۲

بت من ز در درآمد به مبارکی و شادیبه مراد دل رسیدم به جهان بی‌مرادی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۴۳

هله ای پری شب رو که ز خلق ناپدیدیبه خدا به هیچ خانه تو چنین چراغ دیدی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۴۴

تو کیی در این ضمیرم که فزونتر از جهانیتو که نکته جهانی ز چه نکته می‌جهانی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۴۵

بت من به طعنه گوید چه میان ره فتادیصنما چرا نیفتم ز چنان میی که دادی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۴۶

چو مرا ز عشق کهنه صنما به یاد دادیدل همچو آتشم را به هزار باد دادی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۴۷

دل بی‌قرار را گو که چو مستقر نداریسوی مستقر اصلی ز چه رو سفر نداری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۴۸

سحر است خیز ساقی بکن آنچ خوی داریسر خنب برگشای و برسان شراب ناری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۴۹

ز بهار جان خبر ده هله ای دم بهاریز شکوفه‌هات دانم که تو هم ز وی خماری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۵۰

ز غم تو زار زارم هله تا تو شاد باشیصنما در انتظارم هله تا تو شاد باشی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۵۱

شب و روز آن نکوتر که به پیش یار باشیبه میان سرو و سوسن گل خوش عذار باشی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۵۲

چو یقین شده‌ست دل را که تو جان جان جانیبگشا در عنایت که ستون صد جهانی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۵۳

تو ز عشق خود نپرسی که چه خوب و دلرباییدو جهان به هم برآید چو جمال خود نمایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۵۴

برسید لک لک جان که بهار شد کجاییبشکفت جمله عالم گل و برگ جان فزایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۵۵

هله ای دلی که خفته تو به زیر ظل ماییشب و روز در نمازی به حقیقت و غزالی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۵۶

صنما چگونه گویم که تو نور جان ماییکه چه طاقت است جان را چو تو نور خود نمایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۵۷

چه جمال جان فزایی که میان جان ماییتو به جان چه می‌نمایی تو چنین شکر چرایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۵۸

صنما تو همچو آتش قدح مدام داریبه جواب هر سلامی که کنند جام داری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۵۹

برو ای عشق که تا شحنه خوبان شده‌ایتوبه و توبه کنان را همه گردن زده‌ای

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۶۰

هست در حلقه ما حلقه ربایی عجبیقمری باخبری درد دوایی عجبی