گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۶۱

چند روز است که شطرنج عجب می‌بازیدانه بوالعجب و دام عجب می‌سازی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۶۲

هله هشدار که با بی‌خبران نستیزیپیش مستان چنان رطل گران نستیزی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۶۳

وقت آن شد که بدان روح فزا آمیزیمرغ زیرک شوی و خوش به دو پا آویزی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۶۴

به شکرخنده اگر می‌ببرد دل ز کسیمی‌دهد در عوضش جان خوشی بوالهوسی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۶۵

در رخ عشق نگر تا به صفت مرد شوینزد سردان منشین کز دمشان سرد شوی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۶۶

گر گریزی به ملولی ز من سوداییروکشان دست گزان جانب جان بازآیی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۶۷

نیستی عاشق ای جلف شکم خوار گدایدر فروبند و همان گنده کسان را می‌گای

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۶۸

در دلت چیست عجب که چو شکر می‌خندیدوش شب با کی بدی که چو سحر می‌خندی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۶۹

هست اندر غم تو دلشده دانشمندیهمچو نقره‌ست در آتشکده دانشمندی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۷۰

ای دریغا در این خانه دمی بگشودیمونس خویش بدیدی دل هر موجودی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۷۱

به دغل کی بگزیند دل یارم یاریکی فریبد شه طرار مرا طراری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۷۲

مرغ اندیشه که اندر همه دل‌ها بپریبه خدا کز دل و از دلبر ما بی‌اثری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۷۳

رو رو ای جان سبک خیز غریب سفریسوی دریای معانی که گرامی گهری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۷۴

سحری کرد ندایی عجب آن رشک پریکه گریزید ز خود در چمن بی‌خبری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۷۵

نی تو شکلی دگری سنگ نباشی تو زریسنگ هم بوی برد نیز که زیباگهری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۷۶

شکنی شیشه مردم گرو از من گیریهمه شب عهد کنی روز شکستن گیری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۷۷

بر یکی بوسه حقستت که چنان می‌لرزیز آنک جان است و پی دادن جان می‌لرزی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۷۸

هله تا ظن نبری کز کف من بگریزیحیله کم کن نگذارم که به فن بگریزی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۷۹

ننگ هر قافله در شش دره ابلیسیتو به هر نیت خود مسخره ابلیسی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۸۰

به حق و حرمت آنکه همگان را جانیقدحی پر کن از آنکه صفتش می‌دانی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۸۱

گر تو ما را به جفای صنمان ترسانیشکم گرسنگان را تو به نان ترسانی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۸۲

تیغ را گر تو چو خورشید دمی رنده زنیبر سر و سبلت این خنده زنان خنده زنی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۸۳

چه حریصی که مرا بی‌خور و بی‌خواب کنیدرکشی روی و مرا روی به محراب کنی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۸۸۴

به شکرخنده بتا نرخ شکر می‌شکنیچه زند پیش عقیق تو عقیق یمنی