گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۵۷

اندر شکست جان شد پیدا لطیف جانیچون این جهان فروشد وا شد دگر جهانی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۵۸

مطرب چو زخمه‌ها را بر تار می‌کشانیاین کاهلان ره را در کار می‌کشانی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۵۹

ای آنک جمله عالم از توست یک نشانیزخمت بر این نشانه آمد کنون تو دانی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۶۰

رقصان شو ای قراضه کز اصل اصل کانیجویای هر چه هستی می‌دانک عین آنی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۶۱

در رنگ یار بنگر تا رنگ زندگانیبر روی تو نشیند ای ننگ زندگانی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۶۲

با تو عتاب دارم جانا چرا چنینیرنجور و ناتوانم نایی مرا ببینی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۶۳

می‌زن سه‌تا که یک‌تا گشتم مکن دوتایییا پردهٔ رهاوی یا پردهٔ رهایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۶۴

دی دامنش گرفتم کای گوهر عطاییشب خوش مگو مرنجان کامشب از آن مایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۶۵

ای برده اختیارم تو اختیار ماییمن شاخ زعفرانم تو لاله زار مایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۶۶

هر چند بی‌گه آیی بی‌گاه خیز ماییای خواجه خانه بازآ بی‌گاه شد کجایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۶۷

آمد ز نای دولت بار دگر نواییای جان بزن تو دستی وی دل بکوب پایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۶۸

ای چنگیان غیبی از راه خوش نواییتشنه دلان خود را کردید بس سقایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۶۹

بوی کباب داری تو نیز دل کبابیدر تو هر آنچ گم شد در ماش بازیابی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۷۰

با صد هزار دستان آمد خیال یاریدر پای او بمیرا هر جا بود نگاری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۷۱

اندر قمارخانه چون آمدی به بازیکارت شود حقیقت هر چند تو مجازی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۷۲

ای آن که مر مرا تو به از جان و دیده‌ایدر جان من هر آنچ ندیدم تو دیده‌ای

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۷۳

ای از جمال حسن تو عالم نشانه‌ایمقصود حسن توست و دگرها بهانه‌ای

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۷۴

آن دم که دل کند سوی دلبر اشارتیزان سر رسد به بی‌سر و باسر اشارتی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۷۵

هر روز بامداد به آیین دلبریای جان جان جان به من آیی و دل بری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۷۶

شد جادوی حرام و حق از جادوی بریبر تو حرام نیست که محبوب ساحری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۷۷

هر روز بامداد درآید یکی پریبیرون کشد مرا که ز من جان کجا بری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۷۸

ای دل ز بامداد تو بر حال دیگریوز شور خویش در من شوریده ننگری

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۷۹

هر روز بامداد طلبکار ما تویما خوابناک و دولت بیدار ما توی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۹۸۰

آن لحظه کآفتاب و چراغ جهان شویاندر جهان مرده درآیی و جان شوی