گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۳۸

آن شه که ز چاکران بدخو نگریختوز بی‌ادبی و جرم صد تو نگریخت

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۳۹

آن عشق مجرد سوی صحرا می‌تاختدیدش دل من ز کر و فرش بشناخت

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۰

آن قاضی ما چو دیگران قاضی نیستمیلش بسوی اطلس مقراضی نیست

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۱

آنکس که امید یاری غم داده استهان تا نخوری که او ترا دم داده است

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۲

آنکس که بروی خواب او رشک پریستآمد سحری و بر دل من نگریست

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۳

آنکس که ترا به چشم ظاهر دیده استبر سبلت و ریش خویشتن خندیده است

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۴

آنکس که درون سینه را دل پنداشتگامی دو سه رفت و جمله حاصل پنداشت

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۵

آنکس که ز سر عاشقی باخبر استفاش است میان عاشقان مشتهر است

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۶

آنکس که سرت برید غمخوار تو اوستوان کو کلهت نهاد طرار تو اوست

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۷

آنکو ز نهال هوست خیزانستچون مست به هر شاخ در آویزانست

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۸

آن نور مبین که در جبین ما هستوان ضوء یقین که در دل آگاهست

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۹

آواز تو ارمغانِ نفخ صور استزان قوتِ هر دلی که بس رنجور است

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۰

از بسکه دل تو دام حیلت افراختخود را و ترا ز چشم رحمت انداخت

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۱

از بی‌یاری ظریفتر یاری نیستوز بی‌کاری لطیفتر کاری نیست

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۲

از جمله طمع بریدنم آسانستالا ز کسی که جان ما را جانست

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۳

از حلقهٔ گوش از دلم باخبر استدر حلقهٔ او دل از همه حلقه‌تر است

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۴

از دوستی دوست نگنجم در پوستدر پوست نگنجم که شهم سخت نکوست

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۵

از دیدن اغیار چو ما را مدد استپس فرد نه‌ایم و کار ما در عدد است

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۶

از عهد مگو که او نه بر پای من استچون زلف تو عهد من شکن در شکن است

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۷

از کفر و ز اسلام برون صحرائیستما را به میان آن فضا سودائیست

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۸

از نوح سفینه ایست میراث نجاتگردان و روان میانهٔ بحر حیات

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۹

العین لفقدکم کثیرالعبراتوالقلب لذکرکم کثیرالحسرات

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۰

افغان کردم بر آن فغانم می‌سوختخامش کردم چو خامشانم می‌سوخت

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۱

افکند مرا دلم به غوغا و گریختجان آمد و هم از سر سودا و گریخت