گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۴۵

ای از قدمت خاک زمین خرم و شادشد حامله از شادی و صد غنچه بزاد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۴۶

ای اطلس دعوی ترا معنی بردفردا به قیامت این عمل خواهی برد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۴۷

ایام وصال یار گوئی که نبودوان دولت بیشمار گوئی که نبود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۴۸

ای اهل صفا که در جهان گردانیداز بهر بتی چرا چنین حیرانید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۴۹

ای اهل مناجات که در محرابیدمنزل دور است یک زمان بشتابید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۵۰

ای دل اثر صبح گه شام که دیدیک عاشق صادق نکونام که دید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۵۱

ای دل اگرت رضای دلبر بایدآن باید کرد و گفت کو فرماید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۵۲

ای دل این ره به قیل و قالت ندهندجز بر در نیستی وصالت ندهند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۵۳

ای دل سر آرزو به پای اندر بندامید به فضل راهنمای اندر بند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۵۴

ای دوست مگو تو بنده‌ای یا آزادبنده که خرد برای زشتی و فساد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۵۵

ای روز برآ که ذره‌ها رقص کنندآن کس که از او چرخ و هوا رقص کنند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۵۶

ای سر روان باد خزانت مرسادای چشم جهان چشم بدانت مرساد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۵۷

ای عشق ترا پری و انسان دانندمعروف تر از مهر سلیمان دانند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۵۸

ای عشق تُوَم انّ عذابی لشدیدای عاشق تو به زخم تیغ تو شهید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۵۹

ای عشق که جانها اثرِ جان تُوَندای عشق که نمکها ز نمکدان تُوَند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۶۰

ای قوم که برتر از مه و مهتابیداز هستی آب و گل چرا میتابید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۶۱

ای لشکر عشق اگرچه بس جباریدآن یار به خشم رفته را باز آرید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۶۲

ای مرغ عجب که صید تو شیرانندگمگشتهٔ سودای تو جان سیرانند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۶۳

این پردهٔ دل دگر مکن تا نرودجز جانب او نظر مکن تا نرود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۶۴

این تنهائی هزار جان بیش ارزداین آزادی ملک جهان بیش ارزد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۶۵

ای نرم دلانیکه وفا میکاریدبر خاک سیه در صفا میبارید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۶۶

این سر که در این سینهٔ ما میگردداز گردش او چرخ دو تا میگردد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۶۷

این صورت آدمی که درهم بستندنقشی است که در تویلهٔ غم بستند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۶۸

این طرفه که یار در دامن گنجدجان دو هزار تن در این تن گنجد