گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۶۹

این عشق به جانب دلیران گرددآهو است که او بابت شیران گردد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۷۰

این مست به باده‌ای دگر می‌گرددقرابه تهی گشت و بسر می‌گردد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۷۱

این واقعه را سخت بگیری شایداز کوشش عاجزانه کاری ناید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۷۲

بار دگر این خسته جگر باز آمدبیچاره به پا رفت و به سرباز آمد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۷۳

با روی تو هیچکس ز باغ اندیشدبا عشق تو از شمع و چراغ اندیشد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۷۴

با سود وصال تو زیانت نرسدجانی تو که زحمتی به جانت نرسد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۷۵

با هرکه دمی عشق تو آمیخته شدگویی که بلا بر سر او ریخته شد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۷۶

بخشای بر آن بنده که خوابش نبودبخشای بر آن تشنه که آبش نبود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۷۷

بر بنده بخند تا ثوابت باشدوز بنده شکر خنده جوابت باشد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۷۸

بر خاک نظر کند چو بر ما گذردتا چهرهٔ ما به خاک ره رشک برد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۷۹

پرسیدم از آن کسی که برهان داندکان کیست که او حقیقت جان داند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۸۰

پرسید مهم که چشم تو مه را دیدگفتم که بدید و مه ز مه می‌پرسید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۸۱

برقی که ز میغ آن جهان روی نمودچون سوخته‌ای نیست کرا دارد سود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۸۲

بر گور من آن کو گذرد مست شودور ایست کند تا بابد مست شود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۸۳

بر یار نظر کنم خجل می‌گرددور ننگرمش آفت دل می‌گردد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۸۴

بس درمان‌ها کان مدد درد شودبس دولت‌ها که روی از آن زرد شود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۸۵

بسیار تو را خسته‌روان باید شدو انگشت‌نما‌ی این و آن باید شد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۸۶

بشنو اگرت تاب شنیدن باشدپیوستن او ز خود بریدن باشد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۸۷

بعضی به صفات حیدر کرار‌ندبعضی دیگر ز زخم تو بیمار‌ند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۸۸

بویت آمد‌، گریز را روی نماندپرهیز و گریز جز بدان‌سوی نماند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۸۹

بوی دم مقبلان چو گل خوش باشدبدبخت چو خار تیز و سرکش باشد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۹۰

بی‌بحر صفا گوهر ما سنگ آمدبی‌جان جهان جان و جهان تنگ آمد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۹۱

بی‌تو جانا قرار نتوانم کرداحسان ترا شمار نتوانم کرد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۵۹۲

بیت و غزل و شعر مرا آب ببردرختی که نداشتیم سیلاب ببرد