گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۱۷

جامی که بگیرم میش انوار بودبیتی که بگویم همه اسرار بود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۱۸

جانا تبش عشق به غایت برسیداز شوق تو کارم به شکایت برسید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۱۹

جان باز که وصل او به دستان ندهندشیر از قدح شرع به مستان ندهند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۲۰

جان چو سمندرم نگاری دارددر آتش او چه خوش قراری دارد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۲۱

جان را جستم ببحر مرجان آمددر زیر کفی قلزم پنهان آمد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۲۲

جان روی به عالم همایون آوردوز چون و چگونه دل به بیچون آورد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۲۳

جان کیست که او بدیده کار تو کندیا دیده و دل که او شکار تو کند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۲۴

جان محرم درگاه همی باید برددل پر غم و پر آه همی باید برد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۲۵

جانم ز هواهای تو یادی داردبیرون ز مرادها مرادی دارد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۲۶

جانیکه در او از تو خیالی باشدکی آن جان را نقل و زوالی باشد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۲۷

جائیکه در او چون نگاری باشدکفر است که آنجای قراری باشد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۲۸

جز دمدمهٔ عشق تو در گوش نماندجان را ز حلاوت ازل هوش نماند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۲۹

جز صحبت عاشقان و مستان مپسنددل در هوس قوم فرومایه مبند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۳۰

چشمت صنما هزار دلدار کشدآن غمزه‌ی زیر او همه زار کشد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۳۱

چشم تو هزار سحر مطلق داردهر گوشه هزار جان معلق دارد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۳۲

چشمی که نظر بدان گل و لاله کنداین گنبد چرخ را پر از ناله کند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۳۳

جودت همه آن کند که دریا نکنداین دم کرمت وعده به فردا نکند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۳۴

جوزی که درونش مغز شیرین باشددرجی که در او در خوش آیین باشد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۳۵

چون بدنامی بروزگاری افتدمرد آن نبود که نامداری افتد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۳۶

چون خمر تو در ساغر ما در ریزندپنهان شدگان این جهان برخیزند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۳۷

چون دیده بر آن عارض چون سیم افتادجان در لب تو چو دیدهٔ میم افتاد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۳۸

چون دیده برفت توتیای تو چه سودچون دل همه گشت خون وفای تو چه سود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۳۹

چون روز وصال یار ما نیست پدیداندک اندک ز عشق باید ببرید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۴۰

چون زیر افکند در عراق آمیزددل عقل کند رها ز تن بگریزد