گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۶۱

عشق آن باشد که خلق را دارد شادعشق آن باشد که داد شادیها داد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۶۲

عشق آن خوشتر کز او بلاها خیزدعاشق نبود که از بلا پرهیزد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۶۳

عشق از ازلست و تا ابد خواهد بودجویندهٔ عشق بیعدد خواهد بود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۶۴

عشق تو بهر صومعه مستی داردبازار بتان از تو شکستی دارد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۶۵

عشق تو خوشی چو قصد خونریز کندجان از قفس قالب من خیز کند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۶۶

عشق تو سلامت ز جهان می‌ببردهجر تو اجل گشته که جان می‌ببرد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۶۷

عشقی آمد که عشقها سودا شدسوزیدم و خاکستر من هم لا شد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۶۸

عقل و دل من چه عیشها میداندگر یار دمی پیش خودم بنشاند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۶۹

علم فقها ز شرع و سنت باشدحکم حکما بیان حجت باشد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۷۰

عید آمده کز تو عید عیدانه برداز خرمن ماه تو به دل دانه برد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۷۱

غم را بر او گزیده میباید کردوز چاه طمع بریده میباید کرد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۷۲

غم کیست که گرد دل مردان گرددغم گرد فسردگان و سردان گردد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۷۳

فردا که به محشر اندر آید زن و مرداز بیم حساب رویها گردد زرد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۷۴

قاصد پی اینکه بنده خندان نشودپنهان مکن از بنده که پنهان نشود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۷۵

قد الفم ز مشق چون جیم افتادآن سو که توی، حسن در آن تیم افتاد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۷۶

قومی به خرابات تو اندر بندندرندی چند و کس نداند چندند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۷۷

کاری ز درون جان میبایدوز قصه شنیدن این گره نگشاید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۷۸

کامل صفتی راه فنا می‌پیمودچون باد گذر کرد ز دریای وجود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۷۹

گر با دل و دنده هیچ کارم افتددر وقت وصال آن نگارم افتد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۸۰

گر چرخ ترا خدمت پیوست کندمپذیر که عاقبت ترا پست کند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۸۱

گر خواب ترا خواجه گرفتار کندمن نگذارم کسیت بیدار کند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۸۲

گر در طلبی ز چشمه در بر نایدجویندهٔ در به قعر دریا باید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۸۳

گر دریا را همه نهنگان گیرندور صحرا را همه پلنگان گیرند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۸۴

گر صبر کنم جامعهٔ جان میسوزدجان من و آن جملگان میسوزد