گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۵۳

دل بر سر تو بدل نجوید هرگزجز وصل تو هیچ گل نبوید هرگز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۵۴

زین سنگدلان نشد دلی نرم هنوززین یخ‌صفتان یکی نشد گرم هنوز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۵۵

شب گشت و خبر نیست مرا از شب و روزروز است شبم ز روی آن روز افروز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۵۶

صد بار بگفتمت ز مستان مگریزجان در کفمان سپار و بستان مگریز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۵۷

صد بار بگفت یار هرجا مگریزگر بگریزی به جز سوی ما مگریز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۵۸

گر بکشندم نگردم از عشق توباززیرا که ز چنگ ما برون شد آواز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۵۹

گر در ره عشق او نباشی سرباززنهار مکن حدیث عشقی سرباز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۶۰

گر گوهر طاعتی نسفتم هرگزور گرد بدی ز دل نرفتم هرگز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۶۱

ماییم و توی و خانه خالی برخیزهنگام ستیز نیست ای جان مستیز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۶۲

مائیم و دمی کوته و سودای درازدر سایهٔ دل فکنده دو پای دراز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۶۳

مائیم و هوای یار مه رو شب و روزچون ماهی تشنه اندر این جو شب و روز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۶۴

مردانه بیا که نیست کار تو مجازآغاز بنه ترانهٔ بی‌آغاز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۶۵

معشوقهٔ ما کران نگیرد هرگزوین شمع و چراغ ما نمیرد هرگز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۶۶

من بودم و دوش آن بت بنده نوازاز من همه لابه بود و از وی همه ناز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۶۷

من سیر نگشته‌ام ز تو یار هنوزوامم داری نبات بسیار هنوز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۶۸

من همتیم کجا بود چون من بازعرضه نکنم به هیچکس آز و نیاز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۶۹

میگوید مرمرا نگار دلسوزمیباید رفت چون به پایان شد روز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۷۰

نی چارهٔ آنکه با تو باشم همرازنی زهرهٔ آنکه بی‌تو پردازم راز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۷۱

هین وقت صبوحست میان شب و روزغیر از مه وخورشید چراغی مفروز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۷۲

یاری خواهی ز یار با یار بسازسودت سوداست با خریدار بساز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۷۳

یک شب چو ستاره گر نخسبی تا روزتابد به تو اینچنین مه جان‌افروز

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۷۴

آمد آمد ترش ترش یعنی بسمیپندارد که من بترسم ز عسس

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۷۵

احوال دلم هر سحر از باد بپرستا شاد شوی از من ناشاد بپرس

مولانا

رباعی شمارهٔ ۹۷۶

از حادثهٔ جهان زاینده مترسوز هرچه رسد چو نیست پاینده مترس