گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۴۱

روزت بستودم و نمی‌دانستمشب با تو غنودم و نمی‌دانستم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۴۲

روزی به خرابات تو می میخوردموین خرقهٔ آب و گل بدر می‌کردم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۴۳

رویت بینم، بدر من آن را دانموانجا که توی، صدر من آن را دانم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۴۴

زان دم که ترا به عشق بشناخته‌امبس نرد نهان که با تو من باخته‌ام

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۴۵

ز اول که حدیث عاشقی بشنودمجان و دل و دیده در رهش فرسودم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۴۶

زاهد بودی ترانه گویت کردمخاموش بدی فسانه گویت کردم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۴۷

زنبور نیم که من به دودی برومیا همچو پری به بوی عودی بروم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۴۸

زین پیش اگر دم از جنون میزده‌اموانگه قدم از چرا و چون میزده‌ام

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۴۹

زینگونه که من به نیستی خرسندمچندین چه دهید بهر هستی پندم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۵۰

ساقی امروز در خمارت بودمتا شب به خدا در انتظارت بودم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۵۱

ساقی چو دهد بادهٔ حمرا چکنمچون بوسه طلب کند مه‌افزا چکنم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۵۲

سر در خاک آستان تو نهمدل در خم زلف دلستان تو نهم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۵۳

شادم که ز شادی جهان آزادممستم که اگر می‌نخورم هم شادم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۵۴

شادی کردم چو آن گهر شد جفتمچون موج ز باد بود خود آشفتم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۵۵

شاعر نیم و ز شاعری نان نخورموز فضل نلافم و غم آن نخورم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۵۶

شب رفت و هنوز ما به خمار خودیمدر دولت تو همیشه سر کار خودیم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۵۷

شب گوید من انیس می‌خوارانمصاحب جگر سوخته را من جانم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۵۸

شد گلشن روی تو تماشای دلمشد تلخی جور هات حلوای دلم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۵۹

صد نام زیاد دوست بر ننگ زدیمصد تنگ شکر بدین دل تنگ زدیم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۶۰

عالم جسم است و نور جانی مائیمعالم شب و ماه آسمانی مائیم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۶۱

عشق آمد و گفت تا بر او باشمرخسارهٔ عقل و روح را بخراشم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۶۲

عشق از بنه بی‌بنست و بحریست عظیمدریای معلق است و اسرار قدیم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۶۳

عشق است صبوح و من بدو بیدارمعشق است بهار و من بدو گلزارم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۶۴

عشق است قدح وز قدحش خوشحالماو راست عروسی و منش طبالم