گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۸۹

گر من به در سرای تو کم گذرماز بیم غیوران تو باشد حذرم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۹۰

گر یار کنی خصم تواش گردانیمهر لحظه به نوعی دگرت رنجانیم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۹۱

گفتم به فراق مدتی بگزارمباشد که پشیمان شود آن دلدارم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۹۲

گویی تو که من ز هر هنر باخبرماین بی‌خبری بس که ز خود بیخبرم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۹۳

گفتم دل و دین بر سر کارت کردمهر چیز که داشتم نثارت کردم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۹۴

گفتم سگ نفس را مگر پیر کنمدر گردن او ز توبه زنجیر کنم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۹۵

گفتم که دل از تو برکنم نتوانمیا بی‌غم تو دمی زنم نتوانم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۹۶

گفتم که ز چشم خلق با دردسریمتا زحمت خود ز چشم خلقان ببریم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۹۷

گفتم که مگر غمت بود درمانمکی دانستم که با غمت درمانم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۹۸

گنجینهٔ اسرار الهی مائیمبحر گهر نامتناهی مائیم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۲۹۹

گوئیکه به تن دور و به دل با یارمزنهار مپندار که من دل دارم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۳۰۰

گه در طلب وصل مشوش باشیمگاه از تعب هجر در آتش باشیم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۳۰۱

لا الفجر بقینة و لا شرب مدامالفخر لمن یطعن فی یوم زحام

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۳۰۲

لب بستم و صد نکته خموشت گفتمدر گوش دل عشوه فروشت گفتم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۳۰۳

لیلم که نهاری نکند من چکنمبختم که سواری نکند من چکنم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۳۰۴

ما از دو صفت ز کار بیکار شویمدر دست دو خوی بد گرفتار شویم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۳۰۵

ما بادهٔ ز خون دل خود می‌نوشیمدر خم تن خویش چو می می‌جوشیم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۳۰۶

ما باده ز یار دلفروز آوردیمما آتش عشق سینه‌سوز آوردیم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۳۰۷

ما برزگران این کهن دشت نویمدر کشتهٔ شادی همه غم میدرویم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۳۰۸

ما جان لطیفیم و نظر در نائیمدر جای نمائیم ولی بیجائیم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۳۰۹

ما خاک ترا به آب زمزم ندهیمشادی نستانیم و از این غم ندهیم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۳۱۰

ما خواجهٔ ده نه‌ایم ما قلاشیمما صدر سرانه‌ایم ما اوباشیم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۳۱۱

ما را بس و ما را بس و ما بس کردیمما پشت بروی یار ناکس کردیم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۳۱۲

ما رخت وجود بر عدم بربندیمبر هستی نیست مزور خندیم