گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۵۳

ای عشرت نزدیک ز ما دور مشووز مجلس ما ملول و مهجور مشو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۵۴

ای ماه چو ابر بس گرستم بی‌تودر مه به نشاط ننگریستم بی‌تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۵۵

ای مشفق فرزند دو بیتی می‌گوهردم جهت پند دو بیتی می‌گو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۵۶

با توست مُراد، از چه رَوی هر سو تواو توست ولی به او می‌گو تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۵۷

با نامحرم حدیث اسرار مگوبا مردودان حکایت از یار مگو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۵۸

بر آتش چو دیک تو خود را میجومی‌جوش تو خودبخود مرو بر هر سو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۵۹

بر تختهٔ دل که من نگهبانم و توخطّی بنوشته‌ای که من خوانم و تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۶۰

ترکی که دلم شاد کند خندهٔ اودارد به غمم زلف پراکندهٔ او

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۶۱

چون پاک شد از رنگ خودی سینهٔ توخودبین گردی ز یار دیرینهٔ تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۶۲

خواهی که مقیم و خوش شوی با ما تواز سر بنه آن وسوسه و غوغا تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۶۳

داروی ملولی رخ و رخسارهٔ تووان نرگس مخمورهٔ خمارهٔ تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۶۴

در اصل یکی بُدَست جان من و توپیدای من و تو و نهان من و تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۶۵

در چرخ نگنجد آنکه شد لاغر توجان چاکر آن کسی که شد چاکر تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۶۶

در کوی خیال خود چه می‌پویی تووین دیده به خون دل چه می‌شویی تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۶۷

درها همه بسته‌اند الا در توتا ره نبرد غریب الا بر تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۶۸

دل در تو گمان بد برد دور از تواین نیز ز ضعف خود برد دور از تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۶۹

رشک آیدم از شانه و سنگ ای دلجوتا با تو چرا رود به گرمابه فرو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۷۰

زاندم که شنیده‌ام نوای غم تورقصان شده‌ام چو ذره‌های غم تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۷۱

سر رشتهٔ شادیست خیال خوش توسرمایهٔ گرمیست مها آتش تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۷۲

سوگند بدان روی تو و هستی توگر میدانم نه از تو این پستی تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۷۳

صد داد همی رسد ز بیدادی تودر وهم چگونه آورم شادی تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۷۴

عشقست که کیمیای شرقست در اوابریست که صد هزار برقست در او

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۷۵

عمرم یکبار زد کناری با توچون عمر گذشتنیست باری با تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۷۶

فرزانهٔ عشق را تو دیوانه مگوهمخرقهٔ روح را بیگانه مگو