گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۷۷

گر جمله برفتند نگارا تو مروای مونس و غمگسار ما را تو مرو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۷۸

گر عاشق عشق ما شدی، ای مه‌روبیرون شو ازین شش جهت تو بر تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۷۹

گر عاقل و عالمی به عشق ابله شوور ماه فلک توی چو خاک ره شو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۸۰

گر هیچ ترا میل سوی ماست بگوورنه که رهی عاشق و تنهاست بگو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۸۱

گفتم روزی که من به جانم با تودیگر نشدم بتا همانم با تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۸۲

گفتم که کجا بود مها خانهٔ توگفتا که دل خراب مستانهٔ تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۸۳

گه در دل ما نشین چو اسرار و مروگه بر سر ما نشین چو دستار و مرو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۸۴

ما چارهٔ عالمیم و بیچارهٔ توما ناظر روح و روح نظارهٔ تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۸۵

مردی یارا که بوی فقر آید از اودانند فقیران که چها زاید از او

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۸۶

مستم ز دو لعل شکرت ای مه‌روپستم ز قد صنوبرت ای مه‌رو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۸۷

من بندهٔ تو بندهٔ تو بندهٔ تومن بندهٔ آن رحمت خندیدهٔ تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۸۸

نی هرکه کند رقص و جهد بالا اودر فقر بود گزیده و والا او

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۸۹

هان ای تن خاکی سخن از خاک مگوجز قصهٔ آن آینهٔ پاک مگو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۹۰

هرچند در این هوس بسی باشی توبیقدر تو همچون مگسی باشی تو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۹۱

هرچند که قد بی‌بدل دارد سروپیش قد یارم چه محل دارد سرو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۹۲

آمد بر من خیال جانان ز پگهدر کف قدح باده که بستان ز پگه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۹۳

آن دم که رسی به گوهر ناسفتهسرها به هم آورده و سرها گفته

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۹۴

آنکس که ز دست شد بر او دست منهاز باده چو نیست شد تواش هست منه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۹۵

آنی که وجود و عدمت اوست همهسرمایهٔ شادی و غمت اوست همه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۹۶

از دیدهٔ کژ دلبر رعنا را چهوز بدنامی عاشق شیدا را چه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۹۷

السکر صار کاسدا من شفتیهوالبدر تراه ساجدا بین یدیه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۹۸

ای کان العباد ما اهواهما یذکرنا فکیف ما ینساه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۵۹۹

آهوی قمرا سهامه عیناهما شوش عزم خاطری الا هو

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۰۰

ای آنکه به جان این جهانی زندهشرمت بادا چرا چنانی زنده