گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۶۳

هر نفس آواز عشق می‌رسد از چپ و راستما به فلک می‌رویم عزم تماشا که راست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۶۴

نوبت وصل و لقاست نوبت حشر و بقاستنوبت لطف و عطاست بحر صفا در صفاست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۶۵

کار ندارم جز این کارگه و کارم اوستلاف زنم لاف لاف چونک خریدارم اوست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۶۶

باز درآمد به بزم مجلسیان دوست دوستگرچه غلط می‌دهد نیست غلط اوست اوست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۶۷

آنک چنان می‌رود ای عجب او جان کیستسخت روان می‌رود سرو خرامان کیست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۶۸

با وی از ایمان و کفر باخبری کافریستآنک از او آگهست از همه عالم بریست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۶۹

ای غم اگر مو شوی پیش منت بار نیستپر شکرست این مقام هیچ تو را کار نیست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۷۰

ای غم! اگر مو شوی پیش منت بار نیستدر شکرینه یقین سرکهٔ انکار نیست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۷۱

پیش چنین ماه‌رو گیج شدن واجبستعشرت پروانه را شمع و لگن واجبست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۷۲

کالبد ما ز خواب کاهل و مشغول خاستآنک به رقص آورد کاهل ما را کجاست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۷۳

هر نفس آواز عشق می‌رسد از چپ و راستما به چمن می‌رویم عزم تماشا که راست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۷۴

ز عشق روی تو روشن دل بنین و بناتبیا که از تو شود سیئاتهم حسنات

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۷۵

بیا که عاشق ماهست وز اختران پیداستبدانک مست تجلی به ماه راه نماست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۷۶

بخند بر همه عالم که جای خنده تو راستکه بنده قد و ابروی تست هر کژ و راست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۷۷

ز آفتاب سعادت مرا شراباتستکه ذره‌های تنم حلقه خراباتست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۷۸

وجود من به کف یار جز که ساغر نیستنگاه کن به دو چشمم اگرت باور نیست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۷۹

ستیزه کن که ز خوبان ستیزه شیرینستبهانه کن که بتان را بهانه آیینست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۸۰

به حق آن که در این دل به جز ولای تو نیستولی او نشوم کو ز اولیای تو نیست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۸۱

چه گوهری تو که کس را به کف بهای تو نیستجهان چه دارد در کف که آن عطای تو نیست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۸۲

برات عاشق نو کن رسید روز براتزکات لعل ادا کن‌، رسید وقت زکات

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۸۳

هر آنک از سبب وحشت غمی تنهاستبدانک خصم دلست و مراقب تن‌هاست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۸۴

هر آنچ دور کند مر تو را ز دوست بدستبه هر چه روی نهی بی‌وی ار نکوست بدست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۸۵

سه روز شد که نگارین من دگرگون‌ستشکر ترش نبود آن شکر ترش چون‌ست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۸۶

به حق چشم خمار لطیف تابانتبه حلقه حلقهٔ آن طرهٔ پریشانت