گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۱۷

تا هشیاری به طعم مستی نرسیتا تن ندهی به جان پرستی نرسی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۱۸

تقصیر نکرد عشق در خماریتقصیر مکن تو ساقی از دلداری

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۱۹

تو آب نه‌ای خاک نه‌ای تو دگریبیرون ز جهان آب و گل در سفری

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۲۰

توبه کردم ز شور و بی‌خویشتنیعشقت بشنید از من به این ممتحنی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۲۱

تو دوش چه خواب دیده‌ای می‌دانینی دانش آن نیست بدین آسانی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۲۲

تو سیر شدی من نشدم زین مستیمن نیست شدم تو آنچه هستی هستی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۲۳

جانا ز تو بیزار شوم نی نی نیبا جز تو دگر یار شوم نی نی نی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۲۴

جان بگریزد اگر ز جان بگریزیوز دل بگریزم ار از آن بگریزی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۲۵

جان در ره ما بباز اگر مرد دلیورنی سر خویش گیر کز ما بحلی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۲۶

جان دید ز جانان ازل دمسازیمی‌خواهد کز من ببرد هنبازی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۲۷

جان روز چو مار است به شب چون ماهیبنگر که تو با کدام جان همراهی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۲۸

جانم دارد ز عشق جان‌افزائیاز سوداها لطیفتر سودائی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۲۹

چشمان خمار و روی رخشان داریکان گوهر و لعل بدخشان داری

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۳۰

چشم تو بهر غمزه بسوزد مستیگر دلبندی هزار خون کردستی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۳۱

چشم مستت ز عادت خماریافغان که نهاد رسم تنها خواری

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۳۲

چندان گفتی که از بیان بگذشتیچندان گشتی بگرد آن کان گشتی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۳۳

چون جمله خطا کنم صوابم تو بسیمقصود از این عمر خرابم تو بسی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۳۴

چون خار بکاری رخ گل می‌خاریتا گل ناری بر ندهد گلناری

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۳۵

چون ساز کند عدم حیات افزائیگیری ز عدم لقمه و خوش می‌خائی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۳۶

چونست به درد دیگران درمانیچون نوبت درد ما رسد درمانی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۳۷

چون شب بر من زنان و گویان آئیدر نیم شبی صبح طرب بنمائی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۳۸

چون کار مسافران دینم کردیحمال امانت یقینم کردی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۳۹

چون مست شوی قرابه بر پای زنیبا دشمن جان خویشتن رای زنی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۸۴۰

چون ممکن آن نیست اینکه از بر ما برهییا حیله کنی ز حیلهٔ ما بجهی