گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

بخش ۱۰۵ - سجده کردن یحیی علیه السلام در شکم مادر مسیح را علیه السلام

مادر یحیی به مریم در نهفتپیشتر از وضع حمل خویش گفت

مولانا

بخش ۱۰۶ - اشکال آوردن برین قصه

ابلهان گویند کین افسانه راخط بکش زیرا دروغست و خطا

مولانا

بخش ۱۰۷ - جواب اشکال

این بداند کانک اهل خاطرستغایب آفاق او را حاضرست

مولانا

بخش ۱۰۸ - سخن گفتن به زبان حال و فهم کردن آن

ماجرای شمع با پروانه توبشنو و معنی گزین ز افسانه تو

مولانا

بخش ۱۰۹ - پذیرا آمدن سخن باطل در دل باطلان

گفت اینک راست پَذْرُفتم به جانکَژ نماید راست در پیش کَژان

مولانا

بخش ۱۱۰ - جستن آن درخت کی هر که میوهٔ آن درخت خورد نمیرد

گفت دانایی برای داستانکه درختی هست در هندوستان

مولانا

بخش ۱۱۱ - شرح کردن شیخ سِرّ آن درخت با آن طالب مقلد

بود شیخی عالمی قطبی کریماندر آن منزل که آیس شد ندیم

مولانا

بخش ۱۱۲ - منازعت چهار کس جهت انگور کی هر یکی به نام دیگر فهم کرده بود آن را

چار کس را داد مردی یک درمآن یکی گفت این به انگوری دهم

مولانا

بخش ۱۱۳ - برخاستن مخالفت و عداوت از میان انصار به برکات رسول علیه السلام

دو قبیله کاوس و خزرج نام داشتیک ز دیگر جان خون‌آشام داشت

مولانا

بخش ۱۱۴ - قصهٔ بط بچگان کی مرغ خانگی پروردشان

تخمِ بطّی گرچه مرغ خانه‌اتکرد زیرِ پَر چو دایه تربیت

مولانا

بخش ۱۱۵ - حیران شدن حاجیان در کرامات آن زاهد کی در بادیه تنهاش یافتند

زاهدی بُد در میان بادیهدر عبادت غرق چون عبادیه

مولانا

بخش ۱ - سر آغاز

ای ضیاء الحق حسام الدین بیاراین سوم دفتر که سنت شد سه بار

مولانا

بخش ۲ - قصهٔ خورندگان پیل‌بچه از حرص و ترک نصیحت ناصح

آن شنیدی تو که در هندوستاندید دانایی، گروهی دوستان

مولانا

بخش ۳ - بقیهٔ قصهٔ متعرضان پیل‌بچگان

هر دهان را پیل بویی می‌کندگرد معدهٔ هر بشر بر می‌تند

مولانا

بخش ۴ - بازگشتن به حکایت پیل

گفت ناصح بشنوید این پند منتا دل و جانتان نگردد ممتحن

مولانا

بخش ۵ - بیان آنک خطای محبان بهترست از صواب بیگانگان بر محبوب

آن بلال صدق در بانگ نمازحی را هی همی‌خواند از نیاز

مولانا

بخش ۶ - امر حق به موسی علیه السّلام که مرا به دهانی خوان کی بدان دهان گناه نکرده‌ای

گفت ای موسی ز من می‌جو پناهبا دهانی که نکردی تو گناه

مولانا

بخش ۷ - بیان آنک الله گفتن نیازمند عین لبیک گفتن حق است

آن یکی الله می‌گفتی شبیتا که شیرین می‌شد از ذکرش لبی

مولانا

بخش ۸ - فریفتن روستایی شهری را و به دعوت خواندن، به لابه و الحاح بسیار

ای برادر بود اندر ما مضیٰشهریی با روستایی آشنا

مولانا

بخش ۹ - قصهٔ اهل سبا و طاغی کردن نعمت ایشان را و در رسیدن شومی طغیان و کفران در ایشان و بیان فضیلت شکر و وفا

تو نخواندی قصهٔ اهل سبایا بخواندی و ندیدی جز صدا

مولانا

بخش ۱۰ - جمع آمدن اهل آفت هر صباحی بر در صومعهٔ عیسی علیه السلام جهت طلب شفا به دعای او

صومعهٔ عیسی‌ست خوان اهل دلهان و هان ای مبتلا این در مهل

مولانا

بخش ۱۱ - باقی قصهٔ اهل سبا

آن سبا ز اهل صبا بودند و خامکارشان کفران نعمت با کرام

مولانا

بخش ۱۲ - بقیهٔ داستان رفتن خواجه به دعوت روستایی سوی ده

شد ز حد هین باز گرد ای یار گردروستایی خواجه را بین خانه برد

مولانا

بخش ۱۳ - دعوت باز بطان را از آب به صحرا

باز گوید بط را کز آب خیزتا ببینی دشتها را قندریز