گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

بخش ۴۴ - رجوع به قصهٔ رنجور

باز گرد و قصهٔ رنجور گوبا طبیب آگه ستارخو

مولانا

بخش ۴۵ - قصهٔ سلطان محمود و غلام هندو

رحمة الله علیه گفته استذکر شه محمود غازی سفته است

مولانا

بخش ۴۶ - لیس للماضین هم الموت انما لهم حسره الموت

راست گفتست آن سپهدار بشرکه هر آنک کرد از دنیا گذر

مولانا

بخش ۴۷ - بار دیگر رجوع کردن به قصهٔ صوفی و قاضی

گفت صوفی در قصاص یک قفاسر نشاید باد دادن از عمی

مولانا

بخش ۴۸ - طیره شدن قاضی از سیلی درویش و سرزنش کردن صوفی قاضی را

گشت قاضی طیره صوفی گفت هیحکم تو عدلست لاشک نیست غی

مولانا

بخش ۴۹ - جواب دادن قاضی صوفی را

گفت قاضی واجب آیدمان رضاهر قفا و هر جفا کارد قضا

مولانا

بخش ۵۰ - سؤال کردن آن صوفی قاضی را

گفت صوفی چون ز یک کانست زراین چرا نفعست و آن دیگر ضرر

مولانا

بخش ۵۱ - جواب گفتن آن قاضی صوفی را

گفت قاضی صوفیا خیره مشویک مثالی در بیان این شنو

مولانا

بخش ۵۲ - باز سؤال کردن صوفی از آن قاضی

گفت صوفی که چه بودی کین جهانابروی رحمت گشادی جاودان

مولانا

بخش ۵۳ - جواب قاضی سؤال صوفی را و قصهٔ ترک و درزی را مثل آوردن

گفت قاضی بس تهی‌رو صوفییخالی از فطنت چو کاف کوفیی

مولانا

بخش ۵۴ - قال النبی علیه السلام ان الله تعالی یلقن الحکمة علی لسان الواعظین بقدر همم المستمعین

جذب سمعست ار کسی را خوش لبیستگرمی و جد معلم از صبیست

مولانا

بخش ۵۵ - دعوی کردن ترک و گرو بستن او کی درزی از من چیزی نتواند بردن

گفت خیاطیست نامش پور ششاندرین چستی و دزدی خلق‌کش

مولانا

بخش ۵۶ - مضاحک گفتن درزی و ترک را از قوت خنده بسته شدن دو چشم تنگ او و فرصت یافتن درزی

ترک خندیدن گرفت از داستانچشم تنگش گشت بسته آن زمان

مولانا

بخش ۵۷ - گفتن درزی ترک را هی خاموش کی اگر مضاحک دگر گویم قبات تنگ آید

گفت درزی ای طواشی بر گذروای بر تو گر کنم لاغی دگر

مولانا

بخش ۵۸ - بیان آنک بی‌کاران و افسانه‌جویان مثل آن ترک‌اند و عالم غرار غدار هم‌چو آن درزی و شهوات و زبان مضاحک گفتن این دنیاست و عمر هم‌چون آن اطلس پیش

اطلس عمرت به مقراض شهوربرد پاره‌پاره خیاط غرور

مولانا

بخش ۵۹ - مثل

آن یکی می‌شد به ره سوی دکانپیش ره را بسته دید او از زنان

مولانا

بخش ۶۰ - باز مکرر کردن صوفی سؤال را

گفت صوفی قادرست آن مستعانکه کند سودای ما را بی زیان

مولانا

بخش ۶۱ - جواب دادن قاضی صوفی را

گفت قاضی گر نبودی امر مرور نبودی خوب و زشت و سنگ و در

مولانا

بخش ۶۲ - حکایت در تقریر آنک صبر در رنج کار سهل‌تر از صبر در فراق یار بود

آن یکی زن شوی خود را گفت هیای مروت را به یک ره کرده طی

مولانا

بخش ۶۳ - مثل

عارفی پرسید از آن پیر کشیشکه توی خواجه مسن‌تر یا که ریش

مولانا

بخش ۶۴ - باقی قصهٔ فقیر روزی‌طلب بی‌واسطهٔ کسب

آن یکی بیچارهٔ مفلس ز دردکه ز بی‌چیزی هزاران زهر خورد

مولانا

بخش ۶۵ - قصهٔ آن گنج‌نامه کی پهلوی قبه‌ای روی به قبله کن و تیر در کمان نه بینداز آنجا کی افتد گنجست

دید در خواب او شبی و خواب کوواقعهٔ بی‌خواب صوفی‌راست خو

مولانا

بخش ۶۶ - تمامی قصهٔ آن فقیر و نشان جای آن گنج

اندر آن رقعه نبشته بود اینکه برون شهر گنجی دان دفین

مولانا

بخش ۶۷ - فاش شدن خبر این گنج و رسیدن به گوش پادشاه

پس خبر کردند سلطان را ازینآن گروهی که بدند اندر کمین