گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی

رباعی شمارهٔ ۸۵

رویی که نخواستم که بیند همه کسالا شب و روز پیش من باشد و بس

سعدی

رباعی شمارهٔ ۸۶

گر بیخبران و عیبگویان از پسمنسوب کنندم به هوی و به هوس

سعدی

رباعی شمارهٔ ۸۷

منعم که به عیش می‌رود روز و شبشنالیدن درویش نداند سببش

سعدی

رباعی شمارهٔ ۸۸

نونیست کشیده عارض موزونشوآن خال معنبر نقطی بر نونش

سعدی

رباعی شمارهٔ ۸۹

گویند مرا صوابرایان به هوشچون دست نمی‌رسد به خرسندی کوش

سعدی

رباعی شمارهٔ ۹۰

همسایه که میل طبع بینی سویشفردوس برین بود سرا در کویش

سعدی

رباعی شمارهٔ ۹۱

یا همچو همای بر من افکن پر خویشتا بندگیت کنم به جان و سر خویش

سعدی

رباعی شمارهٔ ۹۲

ای بی‌تو فراخای جهان بر ما تنگما را به تو فخرست و تو را از ما ننگ

سعدی

رباعی شمارهٔ ۹۳

گر دست دهد دولت ایام وصالور سر برود در سر سودای محال

سعدی

رباعی شمارهٔ ۹۴

خود را به مقام شیر می‌دانستمچون خصم آمد به روبهی مانستم

سعدی

رباعی شمارهٔ ۹۵

خورشید رخا من به کمند تو درمبارت بکشم به جان و جورت ببرم

سعدی

رباعی شمارهٔ ۹۶

هر سروقدی که بگذرد در نظرمدر هیأت او خیره بماند بصرم

سعدی

رباعی شمارهٔ ۹۷

شبهای دراز بیشتر بیدارمنزدیک سحر روی به بالین آرم

سعدی

رباعی شمارهٔ ۹۸

از جملهٔ بندگان منش بنده‌ترموز چشم خداوندیش افکنده‌ترم

سعدی

رباعی شمارهٔ ۹۹

خیزم که نماند بیش ازین تدبیرمخصم ار همه شمشیر زند یا تیرم

سعدی

رباعی شمارهٔ ۱۰۰

گر بر رگ جان ز شستت آید تیرمچه خوشتر ازان که پیش دستت میرم

سعدی

رباعی شمارهٔ ۱۰۱

آن دوست که دیدنش بیاراید چشمبی‌دیدنش از گریه نیاساید چشم

سعدی

رباعی شمارهٔ ۱۰۲

آن رفته که بود دل بدو مشغولموافکنده به شمشیر جفا مقتولم

سعدی

رباعی شمارهٔ ۱۰۳

مندیش که سست عهد و بدپیمانموز دوستیت فرار گیرد جانم

سعدی

رباعی شمارهٔ ۱۰۴

من بندهٔ بالای تو شمشاد تنمفرهاد تو شیرین دهن خوش سخنم

سعدی

رباعی شمارهٔ ۱۰۵

هر گه که نظر بر گل رویت فکنمخواهم که چو نرگس مژه بر هم نزنم

سعدی

رباعی شمارهٔ ۱۰۶

آرام دل خویش نجویم چه کنم؟وندر طلبش به سر نپویم چه کنم؟

سعدی

رباعی شمارهٔ ۱۰۷

گفتم که دگر چشم به دلبر نکنمصوفی شوم و گوش به منکر نکنم

سعدی

رباعی شمارهٔ ۱۰۸

من بی تو سکون نگیرم و خو نکنمبی عارض گلبوی تو گل بو نکنم