گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی

قطعه شمارهٔ ۱۱

بس ای غلام بدیع‌الجمال شیرین‌کارکه سوز عشق تو انداخت در جهان آتش

سعدی

قطعه شمارهٔ ۱۲

آن پریروی که از مرد و زن و پیر و جوانهر که بینی دم صاحبنظری می‌زندش

سعدی

قطعه شمارهٔ ۱۳

مرا به صورت شاهد نظر حلال بودکه هرچه می‌نگرم شاهدست در نظرم

سعدی

قطعه شمارهٔ ۱۴

شبی خواهم که پنهانت بگویمنهان از آشنایان و غریبان

سعدی

قطعه شمارهٔ ۱۵ - تو از سنگ سخت‌تری!

هزار بوسه دهد بت‌پرست بر سنگیکه ضر و نفع محالست ازو نشان دادن

سعدی

قطعه شمارهٔ ۱۶ - از او بپرس!

کسی ملامتم از عشق روی او می‌کردکه خیره چند شتابی به خون خود خوردن؟

سعدی

قطعه شمارهٔ ۱۷ - کاه و کهربا

چند گویی که مهر ازو بردارخویشتن را به صبر ده تسکین

سعدی

قطعه شمارهٔ ۱۸ - سیه گلیم

بر آن گلیم سیاهم حسد همی آیدکه هست در بر سیمین چون صنوبر او

سعدی

قطعه شمارهٔ ۱۹

گفتم به ره ببینم و دامن بگیرمشکای رشک آفتاب جمال منیر تو

سعدی

قطعه شمارهٔ ۲۰

وه که چه آزار بود من از مهر تولیک چو باز آمدی آن همه برداشتی

فردوسی

بخش ۱ - آغاز کتاب

به نام خداوند جان و خردکز این برتر اندیشه بر نگذرد

فردوسی

بخش ۲ - ستایش خرد

کنون ای خردمند وصف خردبدین جایگه گفتن اندر خورد

فردوسی

بخش ۳ - گفتار اندر آفرینش عالم

از آغاز باید که دانی درستسر مایهٔ گوهران از نخست

فردوسی

بخش ۴ - گفتار اندر آفرینش مردم

چو زین بگذری مردم آمد پدیدشد این بندها را سراسر کلید

فردوسی

بخش ۵ - گفتار اندر آفرینش آفتاب

ز یاقوت سرخ است چرخ کبودنه از آب و گرد و نه از باد و دود

فردوسی

بخش ۶ - در آفرینش ماه

چراغ است مر تیره شب را بسیچبه بد تا توانی تو هرگز مپیچ

فردوسی

بخش ۷ - گفتار اندر ستایش پیغمبر

تو را دانش و دین رهاند درستدر رستگاری ببایدت جست

فردوسی

بخش ۸ - گفتار اندر فراهم آوردن کتاب

سخن هر چه گویم همه گفته‌اندبر باغ دانش همه رفته‌اند

فردوسی

بخش ۹ - داستان دقیقی شاعر

چو از دفتر این داستان‌ها بسیهمی خواند خواننده بر هر کسی

فردوسی

بخش ۱۰ - بنیاد نهادن کتاب

دل روشن من چو برگشت از اویسوی تخت شاه جهان کرد روی

فردوسی

بخش ۱۱ - در داستان ابو منصور

بدین نامه چون دست کردم درازیکی مهتری بود گردن‌فراز

فردوسی

بخش ۱۲ - ستایش سلطان محمود

جهان آفرین تا جهان آفریدچون او مرزبانی نیامد پدید

فردوسی

بخش ۱

سخن‌گوی دهقان چه گوید نخستکه نام بزرگی به گیتی که جست

فردوسی

بخش ۲

خجسته سیامک یکی پور داشتکه نزد نیا جاه دستور داشت