گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۷۵

هَله هُش دار که در شهرْ دو سه طَرّارندکه به تدبیرْ کُلَهْ از سَرِ مَه بردارند

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۷۶

عاشقان بر درت از اشک چو باران کارندخوش به هر قطره دو صد گوهر جان بردارند

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۷۷

ای خدایی که چو حاجات به تو برگیرندهر مرادی که بودشان همه در بر گیرند

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۷۸

از دلم صورت آن خوب ختن می‌نرودچاشنی شکر او ز دهن می‌نرود

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۷۹

همه خفتند و من دلشده را خواب نبردهمه شب دیده من بر فلک استاره شمرد

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۸۰

بر سر آتش تو سوختم و دود نکردآب بر آتش تو ریختم و سود نکرد

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۸۱

در دلم چون غمت ای سرو روان برخیزدهمچو سرو این تن من بی‌دل و جان برخیزد

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۸۲

خبرت هست که در شهر شکر ارزان شدخبرت هست که دی گم شد و تابستان شد

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۸۳

ای دریغا که حریفان همه سر بنهادندباده عشق عمل کرد و همه افتادند

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۸۴

عید بگذشت و همه خلق سوی کار شدندزیرکان از پی سرمایه به بازار شدند

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۸۵

ما نه زان محتشمانیم که ساغر گیرندو نه زان مُفلِسَکان که بُزِ لاغر گیرند

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۸۶

آنک عکس رخ او راه ثریا بزندگر ره قافله عقل زند تا بزند

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۸۷

آنچ روی تو کند نور رخ خور نکندو آنچ عشق تو کند شورش محشر نکند

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۸۸

آه کان طوطی دل بی‌شکرستان چه کندآه کان بلبل جان بی‌گل و بستان چه کند

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۸۹

از دلم صورت آن خوب ختن می‌نرودچاشنی شکر او ز دهن می‌نرود

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۹۰

واقف سرمد تا مدرسه عشق گشودفرقیی مشکل چون عاشق و معشوق نبود

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۹۱

این کبوتربچه هم عزم هوا کرد و پریدچون صفیری و ندایی ز سوی غیب شنید

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۹۲

هله پیوسته سرت سبز و لبت خندان بادهله پیوسته دل عشق ز تو شادان باد

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۹۳

هست مستی که مرا جانب میخانه بردجانب ساقی گلچهره دردانه برد

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۹۴

هر کی از حلقه ما جای دگر بگریزدهمچنان باشد کز سمع و بصر بگریزد

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۹۵

وقت آن شد که ز خورشید ضیایی برسدسوی زنگی شب از روم لوایی برسد

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۹۶

وای آن دل که بدو از تو نشانی نرسدمرده آن تن که بدو مژده جانی نرسد

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۹۷

ز اول روز که مخموری مستان باشدشیخ را ساغر جان در کف دستان باشد

مولانا

غزل شمارهٔ ۷۹۸

ننگ عالم شدن از بهر تو ننگی نبودبا دل مرده دلان حاجت جنگی نبود