گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

خیام

رباعی ۵۴

آن قصر که بهرام درو جام گرفت،آهو بچه کرد و روبَهْ آرام گرفت؛

خیام

رباعی ۵۵

مرغی دیدم نشسته بر بارهٔ توس،در چنگ گرفته کلّهٔ کیکاوس،

خیام

رباعی ۵۶

آن قصر که بر چرخ همی‌زد پهلو،بر درگهِ او شهان نهادندی رو،

خیام

رباعی ۵۷

از تن چو برفت جان پاک من و تو،خشتی دو نهند بر مَغاکِ من و تو؛

خیام

رباعی ۵۸

* هر ذره که بر روی زمینی بوده‌است،خورشید‌رُخی، زُهره‌جَبینی بوده‌است،

خیام

رباعی ۵۹

ای پیرِ خردمند پِگَهْ‌تر برخیز،وان کودکِ خاک‌بیز را بنگر تیز،

خیام

رباعی ۶۰

بنگر ز صبا دامن گل چاک شده،بلبل ز جمال گُل طَرَبناک شده؛

خیام

رباعی ۶۱

ابر آمد و زار بر سرِ سبزه گریست،بی بادهٔ گُلرنگ نمی‌شاید زیست؛

خیام

رباعی ۶۲

چون ابر به نوروز رخِ لاله بشست،بر خیز و به جامِ باده کن عزمِ درست،

خیام

رباعی ۶۳

هر سبزه که بر کنار جویی رُسته‌است،گویی ز لبِ فرشته‌خویی رسته‌است؛

خیام

رباعی ۶۴

می خور که فلک بهر هلاک من و تو،قصدی دارد به جانِ پاک من و تو؛

خیام

رباعی ۶۵

دیدم به سرِ عمارتی مردی فرد،کاو گِل به لگد می‌زد و خوارش می‌کرد،

خیام

رباعی ۶۶

بردار پیاله و سبو ای دل‌جو،برگَرْد به گِردِ سبزه‌زار و لبِ جو؛

خیام

رباعی ۶۷

بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی،سرمست بدم چو کردم این اوباشی؛

خیام

رباعی ۶۸

زان کوزهٔ میْ که نیست در وی ضرری،پُر کن قَدَحی بخور، به من دِهْ دگری،

خیام

رباعی ۶۹

* بر کوزه‌گری پریر کردم گذری،از خاک همی‌نمود هر دَم هنری؛

خیام

رباعی ۷۰

* هان کوزه‌گرا بپای اگر هشیاری،تا چند کنی بر گِل مردم خواری؟

خیام

رباعی ۷۱

در کارگه کوزه‌گری کردم رای،بر پلهٔ چرخ دیدم استاد به‌پای،

خیام

رباعی ۷۲

این کوزه چو من عاشق زاری بوده‌است،در بندِ سرِ زلفِ نگاری بوده‌است؛

خیام

رباعی ۷۳

در کارگهِ کوزه‌گری بودم دوش،دیدم دو هزار کوزه گویا و خموش؛

خیام

رباعی ۷۴

گر من ز می مُغانه مستم، هستم،گر کافِر و گَبْر و بت‌پرستم، هستم،

خیام

رباعی ۷۵

می خوردن و شاد بودن آیین من است،فارغ بودن ز کفر و دین؛ دین من است؛

خیام

رباعی ۷۶

من بی می ناب زیستن نتوانم،بی باده، کشیدِ بارِ تن نتوانم،

خیام

رباعی ۷۷

امشب می جامِ یک‌مَنی خواهم‌کرد،خود را به دو جامِ می غنی خواهم‌کرد؛