گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

عطار

غزل شمارهٔ ۵۰۱

دوش از وثاق دلبری سرمست بیرون آمدمهیچم نبود از خود خبر تا بی خبر چون آمدم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۰۲

رفتم به زیر پرده و بیرون نیامدمتا صید پرده‌بازی گردون نیامدم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۰۳

تو می‌دانی که در کار تو چون مضطر فرو ماندمبه خاک و خون فرو رفتم ز خواب و خور فرو ماندم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۰۴

تا بر رخ تو نظر فکندمبنیاد وجود برفکندم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۰۵

تا عشق تو را به جان ربودمبی درد تو یک نفس نبودم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۰۶

تا عشق تو سوخت همچو عودمیک ذره نماند از وجودم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۰۷

سواد خط تو چون نافع نظر دیدمروایتی که ازو رفت معتبر دیدم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۰۸

عشق بالای کفر و دین دیدمبی نشان از شک و یقین دیدم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۰۹

دریغا کانچه جستم آن ندیدمنجات تن خلاص جان ندیدم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۱۰

تا چشم باز کردم نور رخ تو دیدمتا گوش برگشادم آواز تو شنیدم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۱۱

آن در که بسته باید تا چند باز دارمکامروز وقتش آمد کان در فراز دارم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۱۲

من با تو هزار کار دارمجانی ز تو بی قرار دارم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۱۳

ازین کاری که من دارم نه جان دارم نه تن دارمچون من من نیستم، آخر چرا گویم که من دارم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۱۴

تا عشق تو در میان جان دارمجان پیش در تو بر میان دارم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۱۵

مسلمانان من آن گبرم که دین را خوار می‌دارممسلمانم همی خوانند و من زنار می‌دارم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۱۶

جانا مرا چه سوزی چون بال و پر ندارمخون دلم چه ریزی چون دل دگر ندارم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۱۷

دل رفت وز جان خبر ندارماین بود سخن دگر ندارم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۱۸

فریاد کز غم تو فریادرس ندارمبا که نفس برآرم چون همنفس ندارم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۱۹

سر مویی سر عالم ندارمچه عالم چون سر خود هم ندارم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۲۰

بی تو زمانی سر زمانه ندارمبلکه سر عمر جاودانه ندارم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۲۱

چه سازم که سوی تو راهی ندارمکجایی که جز تو پناهی ندارم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۲۲

اگر عشقت به جای جان ندارمبه زلف کافرت ایمان ندارم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۲۳

تا نرگست به دشنه چون شمع کشت زارمچون لاله دور از تو جز خون کفن ندارم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۲۴

نظری به کار من کن که ز دست رفت کارمبه کسم مکن حواله که به جز تو کس ندارم