گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

عطار

غزل شمارهٔ ۵۲۵

اگر برشمارم غم بیشمارمندارند باور یکی از هزارم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۲۶

بی تو نیست آرامم کز جهان تو را دارمهرچه تو نه‌ای جانا من ز جمله بیزارم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۲۷

پشتا پشت است با تو کارمتو فارغ و من در انتظارم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۲۸

چون من ز همه عالم ترسا بچه‌ای دارمدانم که ز ترسایی هرگز نبود عارم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۲۹

ترسا بچه‌ای کشید در کارمبربست به زلف خویش زنارم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۳۰

ترک قلندر من دوش درآمد از درمبوسه گشاد بر لبم تنگ کشید در برم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۳۱

گنج دزدیده ز جایی پی برمگر به کوی دلربایی پی برم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۳۲

خبرت هست که خون شد جگرموز می عشق تو چون بی خبرم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۳۳

گر بوی یک شکن ز سر زلف دلبرمکفار بشنوند نگروند کافرم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۳۴

گر از میان آتش دل دم برآورمزان دم دمار از همه عالم برآورم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۳۵

تیر عشقت بر دل و جان می‌خورمزخم زیر پرده پنهان می‌خورم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۳۶

روزی که عتاب یار درگیرمبا هر مویش شمار درگیرم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۳۷

زیر بار ستمت می‌میرمروی در روی غمت می‌میرم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۳۸

کار چو از دست من برفت چه سازممات شدم نیز خانه نیست چه بازم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۳۹

با این دل بی خبر چه سازمجان می‌سوزدم دگر چه سازم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۴۰

از بس که چو شمع از غم تو زار بسوزمگویم نچنانم که دگربار بسوزم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۴۱

بی لبت از آب حیوان می‌بسمبی رخت از ماه تابان می‌بسم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۴۲

هرگاه که مست آن لقا باشمهشیار جهان کبریا باشم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۴۳

دامن دل از تو در خون می‌کشمننگری ای دوست تا چون می‌کشم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۴۴

دل و جانم ببرد جان و دلمبی دل و جان بماند آب و گلم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۴۵

ای عشق تو قبلهٔ قبولمکرده غم تو ز جان ملولم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۴۶

کجایی ساقیا می ده مداممکه من از جان غلامت را غلامم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۴۷

خویش را چند ز اندیشه به سر گردانموز تحیر دل خود زیر و زبر گردانم

عطار

غزل شمارهٔ ۵۴۸

ای جان و جهان رویت پیدا نکنی دانمتا جان و جهانی را شیدا نکنی دانم