گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

عطار

شمارهٔ ۱

فداک ابی و امی این تمشیبراق آمد مگر بر عزم عرشی

عطار

شمارهٔ ۲

ما مست شراب جان فزاییمسرخوش ز می گره گشاییم

عطار

شمارهٔ ۳

کی باشد ازین نشیب نمناکدل خیمهٔ جان زند برافلاک

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۰۲

سبزه از خاک برآورد سرو لاله دمیدمی گلرنگ بچنگ آرو بنه جام نبید

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۰۳

اگر نه بخت من او دایم از چه خواب کندوگرنه جان من از چیست اضطراب کند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۰۴

در آن مقام که در جلوه ماه من باشدچه جای شمع که خورشید انجمن باشد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۰۵

شمع گر هر نفسی انجمنی بگزیندچشم پروانه بجز پرتو او کی بیند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۰۶

اسیر عشق شدن عقل را قرار نبودنظر به منظر خوبان به اختیار نبود

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۰۷

بود آیا که گل نو به چمن باز آیدگرد او بلبل شوریده به آواز آید

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۰۸

آن پری را خاتم جم لعل می آلود بودچهره دست موسوی خط خوش داود بود

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۰۹

طرب آن نیست که ایام بهاری برسدعیش آن است که پیغام نگاری برسد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۱۰

ابر صفت همی کنم خنده و گریه کار خودخنده زنم بکار او گریه کنم بکار خود

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۱۱

میخوارگان بساط طرب چون بگسترنداول ز پرده دختر رز را برآورند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۱۲

از سر چو کله در برم آن ترک براندازدهر کس نظری دارد در پاش سراندازد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۱۳

عشق آن باشد که عاشق را زعالم باز داردکارش این باشد که جا اندر حریم راز دارد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۱۴

آنکه گفتی که بلب سر نهانی داردبسخن آمد و دیدم که دهانی دارد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۱۵

آنان که بشمع تو پروانه صفت سوزندشاید که به هر محفل آتشکده افروزند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۱۶

عشق گفتی گنهست و گنهی باید کردخضر جستیم و بظلمات رهی باید کرد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۱۷

ساقیا باده که ایام طربناک آمددارویی ده که دوای دل غمناک آمد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۱۸

نفس باد بهاری دم عیسی داردگر شود خضر صفت زنده چمن جا دارد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۱۹

می فروشان مددی کار ز حد مشکل شدپنبه شد رشته و آن سعی طلب باطل شد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۲۰

باده صافی شد و گل پرده زرخسار افکندبایدت با خم می رخت بگلزار افکند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۲۱

بعهد عشق کجا شیخ و پارسا ماندچو جست برق یمان خس کجا بجا ماند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۲۲

بوالهوسان گرد تو غوغا کننداین مگسان طوف بحلوا کنند