گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۴۳

نماز شام چو خورشید در غروب آیدببندد این ره حس راه غیب بگشاید

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۴۴

به باغ بلبل از این پس نوای ما گویدحدیث عشق شکرریز جان فزا گوید

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۴۵

ندا رسید به جان‌ها که چند می‌پاییدبه سوی خانه اصلی خویش بازآیید

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۴۶

میان باغ گل سرخ‌های و هو داردکه بو کنید دهان مرا چه بو دارد

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۴۷

مخسب شب که شبی صد هزار جان ارزدکه شب ببخشد آن بدر بدره بی‌حد

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۴۸

کسی خراب خرابات و مست می‌باشداز او عمارت ایمان و خیر کی باشد

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۴۹

مرا وصال تو باید صبا چه سود کندچو من زمین تو گشتم سما چه سود کند

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۵۰

سپاس آن عدمی را که هستِ ما بربودز عشقِ آن عدم آمد جهانِ جان به وجود

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۵۱

هر آن نوی که رسد سوی تو قدید شودچو آب پاک که در تن رود پلید شود

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۵۲

ز شمس دین طرب نوبهار بازآیدنشاط بلبله و سبزه زار بازآید

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۵۳

سپیده دم بدمید و سپیده می‌سایدکه ویس روز رخ خویش را بیاراید

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۵۴

فزود آتش من آب را خبر ببریداسیر می‌بردم غم ز کافرم بخرید

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۵۵

سلام بر تو که سین سلام بر تو رسیدسلام گرد جهان گشت جز تو نپسندید

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۵۶

ز جان سوخته‌ام خلق را حذار کنیدکه الله الله ز آتش رخان فرار کنید

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۵۷

هزار جان مقدس فدای روی تو بادکه در جهان چو تو خوبی کسی ندید و نزاد

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۵۸

کدام لب که از او بوی جان نمی‌آیدکدام دل که در او آن نشان نمی‌آید

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۵۹

اگر دل از غم دنیا جدا توانی کردنشاط و عیش به باغ بقا توانی کرد

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۶۰

به حارسان نکوروی من خطاب کنیدکه چشم بد را از یوسفان به خواب کنید

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۶۱

جهان را بدیدم وفایی نداردجهان در جهان آشنایی ندارد

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۶۲

سحر این دل من ز سودا چه می‌شداز آن برق رخسار و سیما چه می‌شد

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۶۳

دل من که باشد که تو را نباشدتن من کی باشد که فنا نباشد

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۶۴

گفتم که ای جان خود جان چه باشدای درد و درمان درمان چه باشد

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۶۵

دل گردون خلل کند چو مه تو نهان شودچو رسد تیر غمزه‌ات همه قدها کمان شود

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۶۶

دیده خون گشت و خون نمی‌خسبددل من از جنون نمی‌خسبد