گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۲۹

مشتاق بود گوش به رودی و سرودیمطرب به نوا ساز بکن چنگی و رودی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۰

باغی و فراغی و حریفی و کتابیچنگی و ربابی و شرابی و کبابی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۱

بمن گر آن مه بی مهر مهربان بودیچه غم بکین اگرم دور آسمان بودی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۲

پارسی چامه بخوانید غزل های دریکه برید آمد و آورد ز ری فتح هری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۳

تویی که به زگل و مشگ رنگ و بو داریتمام در تو بود جمع گر نکو داری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۴

آفت دین و دل و فتنه هر مرد و زنیآوخ ای غمزه جادو که چه پرمکر و فنی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۵

چو خم از خون دل در می کشم میبه خون دل به این می برده ام پی

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۳

سرو از قدت اندازه بالا بردستبحر از دهنت لؤلؤ لالا بردست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۶

کو بشیری که بگوید ز سفر می آییخرم آن روز که بینم تو ز در می آیی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۷

ای شه کون و مکان ای علی عمرانیکه گدایان تو را عار بود سلطانی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۸

زدستم برنمی آید که از پا برکشم خاریندارم پا که بگذارم قدم بر طرف گلزاری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۹

طالع سعدی و کوکب کندم مسعودیاز ایازم برسد عاقبت محمودی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۰

بمینا ساقیا صهبا نداریو یا فکر خمار ما نداری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۱

صبح عید است بده باده مکرر ساقیتا بری زنگ از این قلب مکدر ساقی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۲

اگرچه ماه عبادت تو ای مه رجبیبیا بیا که مرا اصل مایه طربی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۳

ای دل به هرزه چند در این و آن زنیخود را به بوی دانه بهر دام افکنی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۴

رخنه ای شانه در آن زلف پریشان نکنیتا که صد سلسله را بی سر و سامان نکنی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۵

سبزه ای جوی و تماشاگاهیبا رفیقی دو زراز آگاهی

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۴

امشب که حضور یار جان افروزستبختم به خلاف دشمنان پیروزست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۶

الا ای باغبان خاصیت سرو روان دانیاگر آن سروبالا را به جای سرو بنشانی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۷

بر گل آن سنبل مشکین که فراز آوردینافه آهوی چین را به طراز آوردی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۸

خادما شمع برافروز بنه منقل و میعنبر و عود بسوزان و مکن غفلت هی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۹

پرده ز رخ کشیدند گل های نوبهاریبیجا چرا عنادل دارند بیقراری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۵۰

مگر ای عشق سر پرسش عشاق ندارییا که داری و نظر بر من مشتاق نداری