گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۵۱

با من ای عشق اگر عهد کهن تازه کنیمصحف دل که زهم ریخته شیرازه کنی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۵۲

ای ترک از تیر نظر تو آفت رویین تنیشیر ار بود آهوفکن تو آهوی شیرافکنی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۵۳

ای کودک ماهرو چه نامیای لعبت سرو قد کدامی

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۵

آن شب که تو در کنار مایی روزستو آن روز که با تو می رود نوروزست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱

دلا تویی که به کار خودت گزیده خدابرای عشق بتانت نیافریده خدا

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲

الهی دور دار از ما غرور بی گناهی رابه سوی خویش خضر ما کن این گم کرده راهی را

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳

جهان کهنه چو نو کرد عادت و خو رابه قبله ی عربی آورد عجم رو را

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴

ما را سپرده است به ساقی حبیب مانیکو خلیفه ای ست که دارد ادیب ما

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵

تا کی بود ز راه خطا پیچ و تاب مایارب کجاست هادی راه صواب ما

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶

خدایا رهنما شو بر دل ما رهنمایی راکه بنماید به ما خوشتر ازین گلزار جایی را

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷

به صورت تو بتی کمتر آفریده خداترا کشیده و دست از قلم کشیده خدا

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸

تا چند دیر و کعبه مخوان این فسانه راهمچون کمان حلقه یکی کن دو خانه را

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۹

ای ز چشمت خفته در چشم غزالان نازهابسته رفتار خوشت از کبک چشم بازها

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۶

گویند هوای فصل آزار خوش ستبوی گل و بانگ مرغ گلزار خوش ست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۰

ای ز مژگانت مرا چون خوشه در دل تیرهابر سرم چون برگ بید از غمزه ات شمشیرها

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۱

سخن بست از لبم احرام طوف کعبه دل هاتماشا کن در او چون کاروان کعبه محمل ها

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۲

شراب نقل نخواهد بگیر ساغر راکه احتیاج شکر نیست شیر مادر را

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۳

به راه عشق خطر نیست بینوایان راگل است هر سر خاری برهنه پایان را

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۴

مزن به خون من ای پر عتاب استغناکه می پرست نزد بر شراب استغنا

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۵

پیری نشد خزان گل شاخسار ماموی سفید ماست چو عنبر بهار ما

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۶

محبت از دل ما شسته نقش کینه خواهی رازیارت می کند چون کعبه برق ما سیاهی را

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۷

در آشوب جهان کشتی پر از صهباست مستان رادریغا نوح کو تا بنگرد سامان طوفان را

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۸

یک شب از بخت زبون شمعی نشد هم دوش مابرنخیزد صبح جز خمیازه از آغوش ما

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۹

ای خامه حرف زن که پس از ما کلام ماشاید به اهل راز رساند سلام ما