گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۷

خیزم بروم چو صبر نامحتمل ستجان در قدمش کنم که آرام دل ست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۰

تجلی بر نمی تابی ز بی تابی چه سود اینجاکه موسی هم تمنا کرد و خود را آزمود اینجا

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۱

حریم بزم عشق است این چرایی ناامید اینجابود شمع و چراغ کشته را اجر شهید اینجا

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۲

هر که از فرقه ما نیست لییم است اینجاکوی عشق است که محتاج کریم است اینجا

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۳

نمی کشد به چمن طبع پرغرور مراشراب می کشد آنجا گهی به زور مرا

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۴

چو ماه شعشعه ماست برق خرمن ماچو خوشه هیکل عمر است داس گردن ما

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۵

فغان که سوخت جهان بهانه گیر مراچو صبح کرد به فصل شباب پیر مرا

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۶

‎تویی که تیغ چو آب تو کشته آتش رابه زهر چشم عتاب تو کشته آتش را

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۷

چو تیغ نیست محابا ز خصم پیشه مابه روی سنگ دود همچو آب شیشه ما

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۸

افروخت از تبسم مینا ایاغ ماتر شد ز خنده های صراحی دماغ ما

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۹

ای تازه رو ز زخم خدنگ تو داغ مااز روغن کمان تو روشن چراغ ما

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۸

آن ماه که گفتی ملک رحمانستاین بار اگرش نگه کنی شیطانست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۰

در قفس رفته چو قمری چمن از یاد مرابهتر از سرو بود سایه صیاد مرا

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۱

چه غافلی ست ز دور سپهر مردم رادر آسیا بنگر خواب ناز گندم را

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۲

شعله دارد ز تو آیین غضبناکی رااجل از طرز تو آموخته بی باکی را

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۳

لب تو کرد پر از می ایاغ آینه رانمود زلف تو دود چراغ آینه را

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۴

ذوقی ز باغ نیست دل غم پذیر راکوته کنید رشته ی مرغ اسیر را

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۵

عشق را در قید دارد پیکر رنجور ماگشت زنجیر سلیمان نقش پای مور ما

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۶

به گوش کس نبود آشنا حکایت مارموز عشق بود سر بسر روایت ما

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۷

رهنمایی چون کنم در دیدن او دیده راحاجت تعلیم نبود مردم فهمیده را

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۸

نماید خرمن آزادگان چون رنگ کاهی راز چشم برق همچون داغ اندازد سیاهی را

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۹

چشمت ز ناز بسته به نظاره راه رازنجیر کرده است ز مژگان نگاه را

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۹

آن سست وفا که یار دل سخت من استشمع دگران و آتش رخت من است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۰

ما گرفتاریم و غیر از ناله نبود کار مابیضه بلبل بود هر غنچه گلزار ما