رباعی شمارهٔ ۱۷
اندازهٔ متن
خیزم بروم چو صبر نامحتملست
جان در قدمش کنم که آرامِ دلست
و اقرار کنم برابر دشمن و دوست
«کآن کس که مرا بکشت از من بحلست»
۲ بیت
خیزم بروم چو صبر نامحتملست
جان در قدمش کنم که آرامِ دلست
و اقرار کنم برابر دشمن و دوست
«کآن کس که مرا بکشت از من بحلست»
ای کودک لشکری که لشکر شکنیتا کی دل ما چو قلب کافر شکنی؟