گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۲۱

نه همین نازش مرا منع از رخ او می کندهر گره در زلف کار چین ابرو می کند

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۲۲

مشاطه خم گیسوی جانانه نسازداز پنجه ی خورشید اگر شانه نسازد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۲۳

ز دست رفت دل و در پی شراب افتادفغان که مهر سلیمان ز کف در آب افتاد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۲۴

غبار خط نوخیزت ز سوی مشک می آیدنسیم کوچه زلفت ز روی مشک می آید

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۲۵

فغان کز دیر زاهد سبحه را بگسسته می آردز کوی می فروشان توبه را بشکسته می آرد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۲۶

هرکه شوق طایر وصل تو صیادش کندغیر عنقا هرچه در دام آید آزادش کند

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۲۷

لاله ای هرجا که بیند داغ ما روشن شودهمچو چشم آشنا کز آشنا روشن شود

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۲۸

بر رخت راه نگاه از گلستان بیرون رودشانه در زلف تو از موی میان بیرون رود

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۲۹

کرده ام در گوشه ایران قناعت کار خودبس بود هندوستانم سایه دیوار خود

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۶۸

من دوش قضا یار و قدر پشتم بودنارنج زنخدان تو در مشتم بود

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۳۰

خنده ی شوخ تو فرصت به تغافل ندهدزلف در بردن دل صرفه به کاکل ندهد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۳۱

صبرم از درد تو تکلیف مداوا می کنداز سر زلف تو دل را چون گره وا می کند

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۳۲

دل بی لبت شکفته به ساغر نمی شودکاری ست این که بی تو میسر نمی شود

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۳۳

نهال ما که چو نی پر ز بند می رویداز او چو غنچه دل مستمند می روید

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۳۴

دگر عشق بر جان غم پرورم زدچو پروانه آتش به بال و پرم زد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۳۵

کرشمه تو اگر دست از شراب کشدز باده دست و دهن را سبو به آب کشد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۳۶

آیینه از خیال رخش آفتاب شدجام تهی ز یاد لبش پر شراب شد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۳۷

بعد ازین از باغ در گلخن وطن خواهیم کردترک همچشمی مرغان چمن خواهیم کرد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۳۸

بس که بر من چشم او افسون سودا می دمدجای ناخن حلقه ی زنجیرم از پا می دمد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۳۹

گل از هوای تو در رنگ و بو نمی گنجدز شوق لعل تو می در سبو نمی گنجد

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۶۹

داد طرب از عمر بده تا برودتا ماه برآید و ثریا برود

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۴۰

از بزم می چو آن قد رعنا بلند شدآتش چو شمع از سر مینا بلند شد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۴۱

چون گل ز پاره ی دلم اسباب داده اندچون لاله ز آتش جگرم آب داده اند

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵۴۲

گلستان را سرو نوخیز قدش آباد کردفتنه را شاگردی مژگان او استاد کرد