ناهید
سعدی شیرازی

من دوش قضا یار و قدر پشتم بود

رباعی شمارهٔ ۶۸

سعدی، دیوان اشعار، رباعیات

اندازهٔ متن۲

من دوش قضا یار و قدر پشتم بود

نارنج زنخدان تو در مشتم بود

دیدم که همی گزم لب شیرینش

بیدار چو گشتم سر انگشتم بود

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها