گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۰۹

ای خوش آن روز که آن سیب ذقن سبز شودهرچه می گویمت ای عهدشکن سبز شود

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۷۶

امشب نه بیاض روز برمی آیدنه ناله مرغان سحر می آید

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۱۰

آهم چو جوش زد دل ناشاد بشکندچون شیشه ی حباب که از باد بشکند

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۱۱

تیغ بردار که چون حوصله بی تاب شودکشتن ما به تو دشوار چو سیماب شود

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۱۲

نه همین تنها مرا چون شمع آتش قوت کردداد تا آبی جهان خون در دل یاقوت کرد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۱۳

دل من ناله ز شوق تو پر آشوب کندغنچه ی ما چو جرس زمزمه را خوب کند

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۱۴

پیاله چون به من از دست او حواله شوددهان غنچه پر از آب چون پیاله شود

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۱۵

ز فیض شمع رخت ذره آفتاب شودغبار در خم زلف تو مشک ناب شود

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۱۶

دل در طلب چه گوش به صوت درا کندمجنون عشق رقص به آواز پا کند

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۱۷

هر طرف جلوه کند روی به ما بنمایدنتواند به کسی شمع قفا بنماید

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۱۸

هم نشین از گریه من کاشکی دامان کشدخویش را بر گوشه ای چون موج ازین طوفان کشد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۱۹

در عشق دل چه ناله ی مستانه می کشددر آتش است لاله و پیمانه می کشد

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۷۷

هرچند که هست عالم از خوبان پرشیرازی و کازرونی و دشتی و لر

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۲۰

از بس که مرا بخت زبون شور برآمدگر دانه فشاندم به زمین مور برآمد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۲۱

هر سنگ ریزه طور تجلی نمی شودهر عنکبوت ناقه ی لیلی نمی شود

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۲۲

به یاد زلفت از هر سینه بوی مشک می آیدز خاک کشته دیرینه بوی مشک می آید

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۲۳

خوش آن نسیم کزان زلف مشکسود آیدبه حال خویش دلم آنچنان که بود آید

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۲۴

قدم هرکس به راه او نهد منزل نمی خواهدبه این بحر آنکه گردد آشنا ساحل نمی خواهد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۲۵

سایه ی بخت مرا افسر شاهی باشدمرهم داغ دلم برق سیاهی باشد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۲۶

بی توام ذوق کی از بستر راحت باشدشام چون شمع مرا صبح قیامت باشد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۲۷

غبار غم ز ابر نوبهاری در جهان گم شدقدح را بر زمین مگذار ساقی کآسمان گم شد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۲۸

سحر که ناله مرا گرم چون جرس گیردز دود آه دلم صبح را نفس گیرد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶۲۹

قلم دگر به زبان حرف آشنا داردگلی به فرق خود از نعت مصطفی دارد

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۷۸

بستان رخ تو گلستان آرد باروصل تو حیات جاودان آرد بار