گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷ - تصویرپردازی خیالی از مردی شکمباره به عنوان تمهیدی برای مدح اسلام خان و توصیف سفره نعم او

خامه ام برخلاف عادت خویشسفله ای را کشیده است به پیش

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸ - قضا و قدر

شنیدم روزی از خونابه نوشیچو گل از پاره ی تن خرقه پوشی

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۹ - داستان حاتم طایی

بسم الله الرحمن الرحیمهست عصای ره طبع سلیم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۰ - روی مگردان ز کرم

ای چو گل افکنده هوس های توبر سر زر لرزه بر اعضای تو

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۱۸

مه را ز فلک به طرف بام آوردنوز روم کلیسیا به شام آوردن

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۱ - در تعریف خر خریدن ساده لوح

ساده دلی را ز پی راه دورگشت خری چون خرعیسی ضرور

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱

یخ بسته جهان ز بس ز تأثیر هواشد موجه ی آب همچو موج خارا

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲

در دل همه در گره گشایی ست خدابا ما به سر لطف خدایی ست خدا

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳

ای ابر به گلزار تمنا بازآجای تو چمن بود ز صحرا بازآ

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴

خواجه نکند نظر به سوی حلواگویی هرگز ندیده روی حلوا

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵

می آیی و مطلب دل این بود بیانزدیک شدی و شوق افزود بیا

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۶

تا چند به هر بزم که می خوانندتاز صدرنشینی چو مگس رانندت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷

ای کرده جفای آسمان دلگیرتمگریز که سودی ندهد تدبیرت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸

دل از غم عشق گلرخان بی تاب استآغشته به خون چو لاله ی سیراب است

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۱۹

در دیده به جای سرمه سوزن دیدنبرق آمده و آتش زده خرمن دیدن

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۹

میخانه طرب خیز چو طبع مست استدیوار غم از بلندی خم پست است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۰

ای بلبل خوش نغمه مکان تو کجاستآتشکده ی آه و فغان تو کجاست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۱

حاسد که همه دعوی لافش پوچ استاز مغز حیا چو نافش پوچ است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۲

تشویش سفر با دل ناشاد بد استبا دست تهی چو کار افتاد بد است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۳

حال دلم از طرز نوایم پیداستسودا زده ام ز هر ادایم پیداست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۴

ماییم که داغ دل ما ناسور استاز پای فتاده ایم و منزل دور است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۵

این عشق که برق عافیت پرداز استجان پرور ما چو شعله ی آواز است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۶

بر هرچه نگاه کردم اسباب غم استچیزی که ازو دلم شود شاد کم است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۷

دیگر ز بهار شورش مرغان استوز نغمه چمن چومجلس مستان است