گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۱

داغ تو بود لاله صفت زیب تن ماچون غنچه بود زخم تو جزو بدن ما

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۲۹

ای مطرب ازان حریف پیغامی دهوین دل شده را به عشوه آرامی ده

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۲

می نهد بر سینه داغم عشق سیم اندام هایا برای مرغ دل می گسترد گل دام ها

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۳

پرتو حسن ز بس سوخته بال و پر ماسرمه دیده عنقا شده خاکستر ما

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۴

شد بهار و بیخودیم از نشیه جام هواتوبه ما را شکست امروز ابرام هوا

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۵

مگر به سعی توان دید جسم لاغر مایک استخوان چو هلال است پای تا سر ما

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۶

تو و بدمستی و رندی و می آشامی هامن و خون خوردن و رسوایی و ناکامی ها

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۷

قانع شده ست دل به تمنای او مرادر سر بس است شورش سودای او مرا

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۸

سینه صد چاک مانند قفس داریم ماناله پهلو شکافی چون جرس داریم ما

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۹

ایمن از جور حوادث ساخت عجز من مراشیشه جانیها حصاری گشت از آهن مرا

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۰

برده سیر آهنگی امشب بر فلک داد مرادل شکستن داده پهلو تند فریاد مرا

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۱

تا گشته است پای خم آرامگاه ماگردیده است کوه بدخشان پناه ما

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۳۰

ای راهروان را گذر از کوی تو نهما بیخبر از عشق و خبر سوی تو نه

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۲

گشت از اندیشه آن ترک ستم مشرب ماهمچو تبخال گره بر لب ما مطلب ما

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۳

ما راست ای سرآمد لیلی نگاه هااز هر نگه به وادی وصل تو راه ها

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۴

زهی از باده شوق تو ساغر کاسه سرهانهان در هر دل از شور تمنای تو محشرها

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۵

فروغ باده لعلی برافروزد چو رنگش رانقاب از پرنیان گل سزد حسن فرنگش را

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۶

چنین در خاک اگر باشد تپش جسم نزارم رازند بر شیشه چرخ برین سنگ مزارم را

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۷

می نماید در شب تاریک راه دور راچشمی از شمع است روشن تر عصای کور را

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۸

هر قدر زور آورد عشقت شکیباییم ماشمع سان در سوختن ها پای بر جاییم ما

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۹

دل فرهاد درد ناخن اندیشه ماآب از خون رگ سنگ خورد شیشه ما

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۰

ساخت درد تازه محو از خاطرم آزارهامی کند سوزن تهی پا را علاج خارها

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۱

بس که در راه طلب ضعف است دامنگیر مامی تواند نقش پا شد حلقه زنجیر ما

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۳۱

هرگز بود آدمی بدین زیبایییا سرو بدین بلند و خوش بالایی