گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۴

به خلق خوش معطر ساز باغ آشنایی رازدلگرمی فروزان کن چراغ آشنایی را

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۵

رنگین کنی زخون جگر گر خیال راشاید که دلنشین شود اهل کمال را

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۶

امشب فزود دل ز طپش جوش دیده راگردیده دامن آتش خس پوش دیده را

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۷

گل با سر بازار بسنجد چو چمن رابازر به ترازو ننهد خاک وطن را

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۸

که چو سوزن دوختی بر جامه چشم خویش راگاه عینک وار بر عمامه چشم خویش را

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۹

هست تا ترک تعلق کرده سامان مراپرتو مه شمع کافوری شبستان مرا

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۰

سرت گردم به گلشن جلوه ده آن روی چون گل رارگ لبریز خون ناله کن منقار بلبل را

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۱

نونهال من چو دید آیینه رااز گریبان گل دمید آیینه را

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۳۴

ای کاش که مردم آن صنم دیدندییا گفتن دلستانش بشنیدندی

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۲

میانش نیست از جوش نزاکت در نظر پیدابود چون معنی از مصرع زقد او کمر پیدا

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۳

زخلق خوش لقب بیگانه کردی باده نوشان رابه زهر چشمی امشب آب ده پیکان مژگان را

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۴

غیر رسوایی چه حاصل از بیان ما به ماسوز دل روشن چو شمع ست از زبان ما به ما

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۵

فلک به هرزه کمر بسته است جنگ مراکه نیست شیشه شکستن شعار سنگ مرا

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۶

تهی کردم زاشک و آه امشب سینه خود رازنقد و جنس خالی ساختم گنجینه خود را

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۷

نیست حاجت خط مشکین عارض جانانه رااین چمن لایق نباشد سبزه بیگانه را

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۸

می کنند احباب بی معنی مکدر سینه راعکس طوطی سبزه زنگار بس آیینه را

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۹

کاری نیاید از خرد ذوفنون ماما را بس است مرشد کامل جنون ما

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۰

در سینه نیست دل به خدا ره نبرده رانسبت مده به حضرت دل خون مرده را

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۱

صاف حسرت زغمت نشیه طراز است مراشیشه دل زتو لبریز گداز است مرا

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۳۵

گفتم بکنم توبه ز صاحبنظریباشد که بلای عشق گردد سپری

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۲

سوز دل در غم عشق تو گواه است مراسینه فانوس صفت منبع آه ست مرا

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۳

نه در وصال و نه هجران بود قرار مرانه در خزان شکفد دل نه در بهار مرا

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۴

بس که بگذارد زشرم آن مه جبین آیینه راهمچو آب از دست ریزد بر زمین آیینه را

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۵

کی زر دنیا برآرد پریشانی مراگشته جزو تن چو گل تشریف عریانی مرا