گنجینهٔ شعر
۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوانها را ورق بزن، بیتبهبیت بخوان.
۱۴۱۲۹۲ شعر
شمارهٔ ۵
با موی میان تو کمر بر هیچ است
شمارهٔ ۶
تا چند بود جور و جفا آیینت
شمارهٔ ۷
آن درد نهان در دل و در جان بگرفت
شمارهٔ ۸
بس خوبتر از تو در جهان ممکن نیست
شمارهٔ ۹
دنیای دنی مکان آسایش نیست
شمارهٔ ۱۰
همواره بود مظهر حق این مرات
شمارهٔ ۱۱
سگ روی غلام همچو پوزی دارد
شمارهٔ ۱۲
خطی ز خطت بصد غزل نفروشد
شمارهٔ ۱۳
بهر زدنش باد صبا برخیزد
شمارهٔ ۱۴
زان تنگ دهان که هیچ ازویم نگشاد
شمارهٔ ۱۵
گفتم که چه خیزدت ز مو گفت کمند
شمارهٔ ۱۶
چو خامه یکی دو عیب ما می پویند
شمارهٔ ۱۷
گفتم که ز تیرت چه کنم گفت حذر
شمارهٔ ۱۸
گفتم که به کویت چه کنم گفت گذر
شمارهٔ ۱۹
گفتم که شبم گفت مکن قصه دراز
شمارهٔ ۲۰
سنبل نکشد سر ز خط فرمانش
شمارهٔ ۲۱
قیماغ و عسل بیار و نان نازک
شمارهٔ ۲۲
جان بی خبر است از غم پنهانی دل
شمارهٔ ۲۳
از سرکشیت بجای خود بنشانیم
شمارهٔ ۲۴
قدرت ز فنای جسم کی گردد کم
شمارهٔ ۲۵
دید آن رخ و چون موم شدش آن دل نرم
شمارهٔ ۲۶
نامست ازین ننگ برون آمدنم
شمارهٔ ۲۷
چون دال بدست خویش الا بقلم
شمارهٔ ۲۸
آباد شد از من طرب آباد سخن