ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

کمال خجندی

دی از سر اسب ای قمر خانه نشین

شمارهٔ ۲۹

گر آژنگ فتادی که کند عیب تو زین

کمال خجندی

گفتم بچه ماند مژه ات گفت سنان

شمارهٔ ۳۰

گفتم که چو قدم چه بود گفت کمان

کمال خجندی

گفتم چه خورم در طلبت گفت که خون

شمارهٔ ۳۱

گفتم چه بود حال دلم گفت جنون

کمال خجندی

گفتم که چه خواهی که دهم گفت که جان

شمارهٔ ۳۲

گفتم که چه خواهی که دهی گفت امان

کمال خجندی

در ملک وجودم بجز از دوست مجو

شمارهٔ ۳۳

در خانه دل نیست کسی غیر از او

کمال خجندی

گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه

شمارهٔ ۳۴

گفتم چه کنم در پی تو گفت نگاه

کمال خجندی

ما روی تو بینیم نبینیم به ماه

شمارهٔ ۳۵

تا روی تو بینم نبینم به ماه

کمال خجندی

ای آیت کارگاه صنع صمدی

شمارهٔ ۳۶

چندی پی تکمیل در این کالبدی

کمال خجندی

ای آنکه تویی سوار در هر هنری

شمارهٔ ۳۷

از وعده اسب دادیم دی خبری

کمال خجندی

ای گشته تو مشهور به شیرین سخنی

شمارهٔ ۳۸

در نقل رباعیات تو پنج منی

کمال خجندی

با قامتت ای لاله رخ سوسن بوی

شمارهٔ ۳۹

از جای رود چو آب سرو لب جوی

کمال خجندی

زلف تو که داشت عادت دل شکنی

شمارهٔ ۴۰

میگفت به مشگ از پریشان سخنی

کمال خجندی

گفتم جانا گفت بگو گر مردی

شمارهٔ ۴۱

گفتم مردم گفت که نیکو کردی

کمال خجندی

گفتم چشمم گفت مگر بی بصری

شمارهٔ ۴۲

گفتم جانم گفت ز دستم نبری

کمال خجندی

گفتم چه کند دفع غمم گفت که می

شمارهٔ ۴۳

گفتم چه زند راه دلم گفت که نی

کمال خجندی

گفتم قمرت گفت به چشمش گردی

شمارهٔ ۴۴

گفتم شکرت گفت به چشمش خوردی

کمال خجندی

جهان خاتون غرست و شعر او غر

شمارهٔ ۱

عزیزان بشنوید اشعار غرا

کمال خجندی

این تکلف های من در شعر من

شمارهٔ ۲

کلمینی یا حمیرای من است

کمال خجندی

عاقبت عصار مسکین مرد و رفت

شمارهٔ ۳

خون دیوان ها به گردن برد و رفت

کمال خجندی

گر غزل های جهان خاتون به هندستان روند

شمارهٔ ۴

روح خسرو با حسن گوید که این کس گفته است

کمال خجندی

دسترس یافتم به قامت دوست

شمارهٔ ۵

به سر سرو دست من چو رسید

کمال خجندی

گفت شخصی کمال زن داری

شمارهٔ ۶

گفتم آری زنان ما مردند

کمال خجندی

آن دلبر بی مهر که ماهی ست به چهر

شمارهٔ ۷

دارد سر عاشقی ندارد سر مهر

کمال خجندی

ترک آهوچشمم ای آهوی چشمت شیرگیر

شمارهٔ ۸

صید آهوی توام بر صید خود آهو مگیر