شمارهٔ ۴۰

شمارهٔ ۴۴

گفتم قمرت گفت به چشمش گردیگفتم شکرت گفت به چشمش خوردی

شمارهٔ ۴۳

گفتم چه کند دفع غمم؟ گفت که مِیگفتم چه زند راه دلم؟ گفت که نِی

شمارهٔ ۴۲

گفتم چشمم گفت مگر بی بصریگفتم جانم گفت ز دستم نبری

شمارهٔ ۴۱