شمارهٔ ۸

اندازهٔ متن۲

ترک آهوچشمم ای آهوی چشمت شیرگیر

صید آهوی توام بر صید خود آهو مگیر

۱ بیت

از همین دفتر

ز چیست قهقه شیشه‌های مِی دانی؟به ریش محتسب شهر می‌کند خنده

آن دلبر بی‌مهر که ماهی‌ست به چهردارد سر عاشقی ندارد سر مهر

گفت شخصی کمال زن داریگفتم آری زنان ما مردند

دسترس یافتم به قامت دوست

به سر سرو دست من چو رسید

مفردات

گر غزل‌های جهان خاتون به هندستان روندروح خسرو با حسن گوید که این کس گفته است

عاقبت عصار مسکین مرد و رفتخون دیوان‌ها به گردن برد و رفت