ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

کمال خجندی

به من عید شد مبارک باد

شمارهٔ ۵۲۲

عیدی عاشقان چه خواهی داد

کمال خجندی

مه نامهربان من وفاداری نمیداند

شمارهٔ ۵۲۳

بر اهل دل به جز ظلم وستمکاری نمی داند

کمال خجندی

می برند از تو جفا بی سرو سامانی چند

شمارهٔ ۵۲۴

چند ریزی به خطا خون مسلمانی چند

کمال خجندی

نام مه بردم شبی روی توام آمد به یاد

شمارهٔ ۵۲۵

در دل شب حلقه موی توام آمد به یاد

کمال خجندی

نام به بردم شبی روی توام آمد به یاد

شمارهٔ ۵۲۶

ذکر شب کردم دل از مه با سر زلفت فتاد

کمال خجندی

نخل مدنی ثمر برآورد

شمارهٔ ۵۲۷

پهلوی رطب شکر برآورد

کمال خجندی

ندارد آن دهان گفتم نشان گفتا چنان باشد

شمارهٔ ۵۲۸

مارینا ولی ما را میانی هست و آن هم بی نشان باشد

کمال خجندی

نقطه دایره لطف دهان تو بود

شمارهٔ ۵۲۹

آیت حسن خط مشک فشان تو بود

کمال خجندی

نمی خواهم که کسی با آن شکر لب هم نفس باشد

شمارهٔ ۵۳۰

ولی هر جا که شیرین ست غوغای مگس باشد

کمال خجندی

نوبهاران ز گلم بوی تو خوش می آید

شمارهٔ ۵۳۱

همه را باغ و مرا روی تو خوش می آید

کمال خجندی

نور چشمی بر صاحب نظری می آید

شمارهٔ ۵۳۲

پیش یعقوب ز یوسف خبری می آید

کمال خجندی

نور چشمی تو ما را نظری می باید

شمارهٔ ۵۳۳

گر رسد صد نظر از تو دگری می باید

کمال خجندی

ورق روی تو عشاق نکو می خوانند

شمارهٔ ۵۳۴

چون رسد کار به زلفت همه درمی مانند

کمال خجندی

وصل او مانده چرا دولت دنیا طلبید

شمارهٔ ۵۳۵

دولتی را که به از دینی و عقبی طلبد

کمال خجندی

وقتی مرید بود دل اکنون غلام شد

شمارهٔ ۵۳۶

زلف بنی گرفت و گرفتار دام شد

کمال خجندی

هدایه خواندی و هیچت هدایتی نرسید

شمارهٔ ۵۳۷

عناه کشید و زآن سو عنایتی نرسید

کمال خجندی

هر سحر کز سر کوی تو صبا برخیزد

شمارهٔ ۵۳۸

عالمی با دل آشفته ز جا برخیزد

کمال خجندی

هر شب که از تو سوخته آه بر کشد

شمارهٔ ۵۳۹

زآن أو داغها به رخ ماه برکشد

کمال خجندی

هر قطره خون که از مژه بر روی ما چکد

شمارهٔ ۵۴۰

آید دوان دوان که بر آن خاک پا چکد

کمال خجندی

هر کجا با باد آن لب مجلسی انگیختند

شمارهٔ ۵۴۱

می پرستان می بکف از هر طرف در ریختند

کمال خجندی

هر کجا ذکری از آن ابروی پرخم می رود

شمارهٔ ۵۴۲

گر رود آنجا حدیث ماه نو کم می رود

کمال خجندی

هر کسی در حرم عشق تو محرم نشود

شمارهٔ ۵۴۳

هر براهیم به درگاه تو ادهم نشود

کمال خجندی

هر کسی در سر ازینگونه هوسها دارند

شمارهٔ ۵۴۴

که چو ما چشم یقین و دل دانا دارند

کمال خجندی

هر که در راه تو اول قدم از خویش برید

شمارهٔ ۵۴۵

هم به اول قدم آنجا که می خواست رسید