گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۸۵

جان اسیر تست تا تیغت به خونم مایل استمی کشم ناز تو تا تیرت ترازو در دل است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۸۶

چون نیاساید دل از هجر بتان در زیر پوستدارم از هر موج خون خاری نهان در زیر پوست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۸۷

بسکه گرد کلفتش بسته است راه از شش جهتچون لحد تنگست بر دل دستگاه از شش جهت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۸۸

گل در چمن چو عارض او دلفریب نیستگویم برهنه سرو چو او جامه زیب نیست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۸۹

از صفای خاطر ما هیچکس آگاه نیستعکس را در خلوت آیینه ما راه نیست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۹۰

دیده از فیض تو پریخانه شده استنکته از جوش تماشای تو دیوانه شده است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۹۱

بی تو دل را سیر گلشن باعث آرام نیستلاله و گل را شراب عیش ما در جام نیست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۹۲

از باده غنچه دل آن سیمبر شکفتلعل لبش زخنده گلبرگ تر شکفت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۹۳

مایه ای از خون دل و زگریه سامانی نداشتهر که چون مینا به بزمت چشم گریانی نداشت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۹۴

عشق آنجا کز پی ایجاد عالم رنگ ریخترنگ ویرانی مرا در دل به صد نیرنگ ریخت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۹۵

در جهان بی اعتباری اعتبار عاشقی استهر که صاحب اعتبار افتاد خوار عاشقی است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۹۶

ببازد غنچه رنگ از خجلت لعل قدح نوشتکند تر شبنم گل را صفای گوهر گوشت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۹۷

محتسب امشب سبوی باده ام را پاک ریختخون عشرت را ز بی دردی عبث بر خاک ریخت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۹۸

دل را گشاد کار ز فیض دماغ ماستاین قفل را کلید ز خط ایاغ ماست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۱۹۹

بوالهوس را راز عشق او نهفتن رسم نیستهمچنان کز عاشق دل خسته گفتن رسم نیست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۰۰

تا هوای شمع رویت در سر پروانه استزآتش غیرت تنم خاکستر پروانه است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۰۱

همتم تا دست پر زور هوس پیچیده استدر دل تنگم حباب آسا نفس پیچیده است

سعدی شیرازی

بخش ۱ - سرآغاز

به نام خداوند جان آفرینحکیم سخن در زبان آفرین

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۰۲

بسکه رنگین جلوه از لخت دل شیدای ماستآه ما طاووس هند تیره بختیهای ماست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۰۳

دل و ستم ز کار افتاد از پرکاری چشمتتنم لاغر چو مژگان است از بیماری چشمت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۰۴

هر کس محروم از جوانی استدردی کش صاف زندگانی است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۰۵

از گفتگو اشاره به دل آشناتر استابروی او ز چشم سیه خوش اداتر است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۰۶

شوخ و شنگی چون بت طناز من عالم نداشتچون پریزاد من این غمخانه یک آدم نداشت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۰۷

با بال شوق در چمن قدس طایر استدل گر به راه بی خبریها مسافر است