گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۰۸

دل که بزم عشقبازی را بسامان چیده استشمع ها در هر طرف از داغ حرمان چیده است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۰۹

بزم ارباب ریا را ساغری در کار نیستزاهدان خشک را چشم تری در کار نیست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۱۰

در زنگ ابر هر قدر آیینه هواستچشم و دل صراحی و پیمانه را صفاست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۱۱

شکست رنگ نگارم شد از شراب درستکه ناتمامی ماه است زآفتاب درست

سعدی شیرازی

بخش ۲ - فی نعت سید المرسلین علیه الصلوة و السلام

کریم السجایا جمیل الشیمنبی البرایا شفیع الامم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۱۲

یاد ایامی که جوش گل دلم را شاد داشتبا هزاران بود افغانی که صد فریاد داشت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۱۳

مهربانیهای پنهان را مزاج کاین ازوستخنده مستانه زخم دل خونین ازوست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۱۴

بی او هجوم غم دل بی کینه را شکسترنگم چنان شکست که آیینه را شکست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۱۵

باغ خوش از سبزه و ز سنبل از آنهم خوشتر استخوش بود رویت زخط و ز زلف پرخم خوشتر است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۱۶

ذوق درویشی ام از عالم اسباب بس استشمع کافوری من پرتو مهتاب بس است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۱۷

خط آزادی است دل را خط مرغوب لبتظاهر از عنوان بود مضمون مکتوب لبت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۱۸

در حقیقت مقصد جسم و مراد دل یکی استره نوردان طریق عشق را منزل یکی است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۱۹

هر کرا دل بی غبار کینه استخشت دیوار تنش آیینه است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۲۰

حسن حیرت آفرینش جلوه پیرایی گرفتتا نقاب از پرده چشم تماشایی گرفت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۲۱

پرده از کار تو بی باکی صهبا برداشتکوه تمکین ترا زور می از جا برداشت

سعدی شیرازی

بخش ۳ - سبب نظم کتاب

در اقصای عالم بگشتم بسیبه سر بردم ایام با هر کسی

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۲۲

برای منصب خاشاک روبی نجف استاگر بهم مژگان را همیشه جنگ صف است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۲۳

لب چو مینا بگشود انجمنی خندان ساختبزم را نام خدا از سخنی خندان ساخت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۲۴

می کند چشم تو تا بیخود ز ساغر گشته استآنقدر مستی که مژگان هم از او برگشته است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۲۵

دشمن جان و تنش تاج زر استهر که همچون شمع زرین افسر است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۲۶

اضطرابم آتش رخسار او را دامن استشمع گل از شعله آواز بلبل روشن است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۲۷

هر دلی آیینه دار صورت اندیشه ای استاین پری هر دم برنگ تازه ای در شیشه ای است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۲۸

وارستگی از خویش ترا رهبر فیض استدلبستگی تست که قفل در فیض است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۲۹

دل که کارش با کریم افتاده در فرخندگی استزانکه بیشک پیشه اهل کرم بخشندگی است