ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

همام تبریزی

از سوز دل مات همانا خبری نیست

شمارهٔ ۴۳

کاین ناله شب های مرا خود سحری نیست

همام تبریزی

فتنه از بالای تو بالا گرفت

شمارهٔ ۴۴

شهر از آن رفتار خوش غوغا گرفت

همام تبریزی

خرامان می رود آن سرو قامت

شمارهٔ ۴۵

جهانی را از آن قامت قیامت

همام تبریزی

فراق آن قد و قامت قیامت است قیامت

شمارهٔ ۴۶

شکیب از آن لب شیرین غرامت است غرامت

همام تبریزی

بی آفتاب رویت روزم بود چو مویت

شمارهٔ ۴۷

با زلف مشک بویت باشد شبم چو رویت

همام تبریزی

چون کرد دیگر آن بت چابک سوار کوچ

شمارهٔ ۴۸

آرام کرد از دل و صبر و قرار کوچ

همام تبریزی

از وقت صبح هست دلم را صفای صبح

شمارهٔ ۴۹

جانم منور است به نور لقای صبح

همام تبریزی

یاد باد آن راحت جان یاد باد

شمارهٔ ۵۰

عاشقان را عهد جانان یاد باد

همام تبریزی

دلم شکست بدان زلف های پرشکنش

شمارهٔ ۵۱

که زیر هر خم زلفش صد انجمن دارد

همام تبریزی

هر کاو سر تو دارد پروای سر ندارد

شمارهٔ ۵۲

مست تو تا قیامت از خود خبر ندارد

همام تبریزی

مگر سنگین دل است و جان ندارد

شمارهٔ ۵۳

هر آن کس کاو چو تو جانان ندارد

همام تبریزی

سلطان جان ز عالم علوی نگاه کرد

شمارهٔ ۵۴

بهر شکار روی بدین دامگاه کرد

همام تبریزی

روی زیبا چون تماشا را به گلزار آورد

شمارهٔ ۵۵

شاخ گل را شرم بادا گر گلی بار آورد

همام تبریزی

جان را به جای جانی جای تو کس نگیرد

شمارهٔ ۵۶

مهر تو زنده ماند روزی که تن بمیرد

همام تبریزی

رندی و برناپیشه ای میر مغان را می رسد

شمارهٔ ۵۷

از تن نیاید ھیچ کار این شیوه جان را می رسد

همام تبریزی

دردمندان را ز بوی دوست درمان می رسد

شمارهٔ ۵۸

مژدۀ فرزند پیش پیر کنعان می رسد

همام تبریزی

جان را به جای زلفت جای دگر نباشد

شمارهٔ ۵۹

زین منزل خوش او را عزم سفر نباشد

همام تبریزی

چو رخسارت گل رنگین نباشد

شمارهٔ ۶۰

شکر چون لعل تو شیرین نباشد

همام تبریزی

اگر بختم دهد باری که یارم همنشین باشد

شمارهٔ ۶۱

زهی مقبل که من باشم زهی دولت که این باشد

همام تبریزی

دوست آن دارد و آن است که جان می بخشد

شمارهٔ ۶۲

مهربانی به دل اهل دلان می بخشد

همام تبریزی

نی بی نوا ز شکر به نوا شکرفشان شد

شمارهٔ ۶۳

چه خوش است نغمه او را که حیات جاودان شد

همام تبریزی

نباتت بر لب شکر برآمد

شمارهٔ ۶۴

زمرد گرد یاقوتت درآمد

همام تبریزی

برو ای زاهد مغرور و مده ما را پند

شمارهٔ ۶۵

عاشقان را به خدا بخش ملامت تا چند

همام تبریزی

میان ما و شما بود پیش از آن پیوند

شمارهٔ ۶۶

که جان علوی ما شد در این قفس در بند