گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

هر شبم در سر خیال آن لب میگون بود

شمارهٔ ۳۳۵

دامن از مژگان و مژگان از دلم پر خون بود

جامی

مرا به کوی تو خواهم که خانه ای باشد

شمارهٔ ۳۳۶

ز بهر آمدن آنجا بهانه ای باشد

جامی

خوش آنکه وصال تو میسر شده باشد

شمارهٔ ۳۳۷

چشمم به جمال تو منور شده باشد

جامی

ساقی بیا که میکده را فتح باب شد

شمارهٔ ۳۳۸

پر کن قدح که دور شه کامیاب شد

جامی

چون برید از تن رگ جان آه دل آهسته شد

شمارهٔ ۳۳۹

چنگ افتاد از نوا چون تار ازو بگسسته شد

جامی

دل با خیال آن لب میگون ز دست شد

شمارهٔ ۳۴۰

ای عاقلان کناره که دیوانه مست شد

جامی

ز طاق ابروی تو پشت طاقتم خم شد

شمارهٔ ۳۴۱

سرشک سرخ ز لعل توام دمادم شد

جامی

تا دامن آن تازه گل از دست برون شد

شمارهٔ ۳۴۲

چون غنچه دلم ته به ته آغشته به خون شد

جامی

ساقیا اطراف باغ از سبزه تر تازه شد

شمارهٔ ۳۴۳

جام می در ده که دور عشرت از سر تازه شد

جامی

تا دلم را پا در آن کو بسته شد

شمارهٔ ۳۴۴

راه رفتارم ز هر سو بسته شد

جامی

باز خون دلم از دیده روان خواهد شد

شمارهٔ ۳۴۵

چشمم از هر مژه خونابه فشان خواهد شد

جامی

کدام سر که درین آستانه خاک نشد

شمارهٔ ۳۴۶

کدام دل که به تیغ غمت هلاک نشد

جامی

چو لب به کوزه نهی کوزه نبات شود

شمارهٔ ۳۴۷

ز کوزه قطره چکد چشمه حیات شود

جامی

به عزم گشت چو آن نازنین سوار شود

شمارهٔ ۳۴۸

هزار خسته دلش خاک رهگذار شود

جامی

مهر جمالش از دل دیوانه کی شود

شمارهٔ ۳۴۹

سودای شمع از سر پروانه کی شود

جامی

زان پیشتر که میکده از ما تهی شود

شمارهٔ ۳۵۰

مپسند جام را که ز صهبا تهی شود

جامی

هیچ گه بینم که آن مه مهربان من شود

شمارهٔ ۳۵۱

رام گردد با من و آرام جان من شود

جامی

جرمی که رخت ما به حریم فنا کشد

شمارهٔ ۳۵۲

بهتر ز طاعتی که به عجب و ریا کشد

جامی

طبع مردم سوی خوبان وفاکیش کشد

شمارهٔ ۳۵۳

خاطر من به بتان ستم اندیش کشد

جامی

گرنه یار از زلف برقع پیش روی خود کشد

شمارهٔ ۳۵۴

جمله دلها را به دام آرزوی خود کشد

جامی

بازم کمند شوق به سوی تو می کشد

شمارهٔ ۳۵۵

خاطر به خدمت سگ کوی تو می کشد

جامی

رخت ز غالیه خط گرد آفتاب کشید

شمارهٔ ۳۵۶

خطت ز سنبل تر بر سمن نقاب کشید

جامی

خطت قوت ازان لعل خندان کشید

شمارهٔ ۳۵۷

خضر چاشنی ز آب حیوان کشید

جامی

شب دل سوخته آهی ز سر درد کشید

شمارهٔ ۳۵۸

صبح بشنید همان دم نفس سرد کشید